w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń znaków towarowych
Rozdział 2. Zgłoszenie znaku towarowego
Rozdział 2
Zgłoszenie znaku towarowego
§ 4. Forma zgłoszenia znaku i liczba nagrań dźwięku
Zgłoszenia znaku towarowego, o którym mowa w art. 138 ustawy, dokonuje się w formie podania. W przypadku zgłoszenia znaku towarowego dźwiękowego, nagranie dźwięku, o którym mowa w art. 141 ust. 2 ustawy, dołącza się w dwóch egzemplarzach.
1. Podanie, o którym mowa w § 4, oprócz danych wymienionych w art. 138 ust. 1 i 3 ustawy, zawiera:
1) nazwisko i imię oraz adres zamieszkania lub nazwę oraz adres siedziby zgłaszającego;
2) numer identyfikacyjny REGON, w przypadku osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, o ile zgłaszający go posiada;
3) nazwisko i imię oraz adres pełnomocnika, jeżeli zgłaszający działa przez pełnomocnika;
4) wniosek o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, wspólny znak towarowy, wspólny znak towarowy gwarancyjny albo o udzielenie wspólnego prawa ochronnego na znak towarowy;
5) oświadczenie zgłaszającego, że zamierza skorzystać z uprzedniego pierwszeństwa, jeżeli ubiega się o przyznanie tego pierwszeństwa, wskazujące co najmniej datę i kraj dokonania pierwszego zgłoszenia lub nazwę, miejsce i kraj wystawy oraz datę wystawienia towaru oznaczonego znakiem towarowym na wystawie;
6) wykaz towarów, dla których znak towarowy jest przeznaczony;
7) wskazanie osoby upoważnionej do odbioru korespondencji, jeżeli jest kilku zgłaszających i nie działają przez wspólnego pełnomocnika;
8) podpis zgłaszającego lub pełnomocnika, jeżeli zgłaszający działa przez pełnomocnika;
9) spis załączonych dokumentów i oświadczeń.
2. Jeżeli zgłoszenie jest dokonywane w imieniu Skarbu Państwa przez organ administracji rządowej albo państwową jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, jako zgłaszającego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, należy podać Skarb Państwa wraz z nazwą tego organu lub jednostki; osoba podpisująca podanie w imieniu zgłaszającego, która nie jest wyznaczonym pełnomocnikiem, podaje zajmowane stanowisko służbowe.
1. Określenie w podaniu, o którym mowa w § 4, znaku towarowego, o którym mowa w art. 138 ust. 1 ustawy, polega na jego przedstawieniu lub wyrażeniu w podaniu w sposób graficzny, w tym w formie fotografii lub odbitki, określeniu jego rodzaju, a w razie potrzeby jego opisaniu.
2. W zależności od rodzaju znaku towarowego przedstawia się go lub wyraża w następujący sposób:
1) jeżeli znak towarowy jest literą, cyfrą, napisem, rysunkiem lub kompozycją kolorystyczną, należy go w tej postaci zamieścić w podaniu;
2) jeżeli znak towarowy składa się z kilku odrębnych części przeznaczonych do łącznego używania, w szczególności z etykiety, kontretykiety i krawatki, należy przedstawić te części obok siebie w sposób odpowiadający ich rzeczywistemu rozmieszczeniu na towarze; kontur znaku towarowego należy zaznaczyć linią ciągłą, a kontur towaru, na który znak ten ma być nakładany, linią przerywaną;
3) jeżeli znak towarowy składa się z pojedynczego wizerunku ukazującego jego usytuowanie na towarze, należy go wyrazić w sposób odpowiadający rzeczywistemu rozmieszczeniu na towarze; kontur znaku towarowego należy zaznaczyć linią ciągłą, a kontur towaru, na którym znak ten ma być nakładany, linią przerywaną;
4) jeżeli znak towarowy ma formę przestrzenną, należy go wyrazić w postaci rysunku lub fotografii obrazującej jego ogólny wygląd bądź kilku rysunków lub fotografii obok siebie – gdy jego cechy wyróżniające znajdują się na różnych płaszczyznach;
5) jeżeli znak towarowy jest hologramem, należy go wyrazić w postaci jednego lub kilku wizerunków ukazujących cały jego efekt hologramowy;
6) jeżeli znak towarowy, w szczególności melodia, nie nadaje się do bezpośredniego graficznego zobrazowania, należy go wyrazić w podaniu pośrednio przez zapis graficzny, pozwalający na jego odtworzenie (nuty, litery obrazujące dźwięki artykułowane).
3. Znaki towarowe barwne przedstawia się w kolorach, z podaniem wykazu użytych kolorów, zgodnie z klasyfikacją wprowadzoną Porozumieniem wiedeńskim, określając, w razie potrzeby, ich szczegółowe parametry (odcienie) zgodnie ze wskazaną przez zgłaszającego paletą barw oraz wskazując, których elementów znaku towarowego dotyczą te kolory. W przypadku zgłoszenia znaku towarowego składającego się z kolorów lub układów kolorów określa się sposób ich połączenia.
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 3, zamieszcza się opis znaku towarowego, jeżeli samo przedstawienie nie jest wystarczające do jego pełnego zobrazowania.
5. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 2–4, zamieszcza się w podaniu opis znaku towarowego, z wyjaśnieniem, co on przedstawia i, w razie potrzeby, w jaki sposób ma być używany.
6. W przypadku każdego znaku towarowego zawierającego litery, cyfry lub napisy w opisie znaku podaje się:
1) tłumaczenie napisów obcojęzycznych, jeżeli mają odpowiednik w języku polskim;
2) transliterację na litery alfabetu łacińskiego i cyfry arabskie lub rzymskie, jeżeli użyto liter innego alfabetu niż łaciński oraz cyfr innych niż arabskie lub rzymskie.
7. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, określa się rodzaj znaku towarowego, a także wskazuje, w razie potrzeby identyfikacji tego znaku, niezbędne informacje dotyczące sposobu postrzegania tego znaku przez odbiorców.
8. Jeżeli zamieszczenie znaku towarowego w podaniu byłoby utrudnione ze względu na potrzebę zobrazowania jego szczegółów, znak taki może być przedstawiony na odrębnym arkuszu o formacie A4.
1. Fotografia lub odbitka, o której mowa w § 6 ust. 1, nie może być mniejsza niż 8 cm x 8 cm i większa niż 10 cm x 10 cm.
2. Fotografia lub odbitka znaku towarowego może być wykonana dowolną techniką umożliwiającą ich reprodukcję.
1. Zgłaszający, sporządzając wykaz towarów, dla których znak towarowy jest przeznaczony, może używać ogólnych określeń nagłówków klasyfikacyjnych Porozumienia nicejskiego lub innych ogólnych terminów, pod warunkiem że są one wystarczająco jasne i precyzyjne. W tym przypadku uznaje się, że wykaz towarów obejmuje wszystkie towary wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem danego określenia lub terminu.
2. Zgłaszający, sporządzając wykaz towarów, wskazuje jednocześnie klasy odnoszące się do określonych towarów, zwane dalej „klasami towarowymi”, zgodnie z aktualną klasyfikacją przyjętą na podstawie Porozumienia nicejskiego.
3. Jeżeli towar, dla którego zgłaszający zamierza zarejestrować znak towarowy, nie jest wymieniony w wykazie towarów klasyfikacji, o której mowa w ust. 2, do zaklasyfikowania tego towaru stosuje się kryteria przyjęte w uwagach ogólnych do tej klasyfikacji.
4. Wykaz towarów nie może zawierać określeń niemających znaczenia dla zakresu ochrony.
5. Wykaz towarów powinien być uporządkowany według klas towarowych w porządku wzrastającym.
6. Odrębne arkusze wykazu towarów, sporządzone zgodnie z art. 141 ust. 1 ustawy, powinny mieć format A4 i być wypełnione pismem drukowanym.
1. Dowód pierwszeństwa wynikający z wcześniejszego zgłoszenia składa się z:
1) kopii lub odpisu takiego zgłoszenia, poświadczonego za zgodność z oryginałem przez właściwy organ, w którym dokonano zgłoszenia;
2) zaświadczenia wydanego przez organ, o którym mowa w pkt 1, wskazującego datę i numer zgłoszenia oraz, w przypadku, o którym mowa w art. 126 ustawy − datę wystawienia towaru ze znakiem towarowym na wystawie, o której mowa w art. 126 ustawy.
2. Dowód pierwszeństwa wynikający z wcześniejszego wystawienia towarów oznaczonych zgłaszanym znakiem towarowym składa się z:
1) zaświadczenia organizatora wystawy o wystawieniu towarów oznaczonych danym znakiem;
2) dokumentu stwierdzającego, że wystawa miała charakter wystawy międzynarodowej oficjalnej lub oficjalnie uznanej.
3. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, zawiera:
1) nazwisko i imię lub nazwę wystawcy;
2) nazwę i miejsce wystawy oraz okres jej trwania;
3) datę wystawienia towarów;
4) stwierdzenie tożsamości znaku i towarów wystawionych z załączoną fotografią lub odbitką znaku i wykazem towarów.
4. Oświadczenie zgłaszającego o podstawie do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa, o którym mowa w art. 35 ust. 6 ustawy, zawiera:
1) nazwisko i imię lub nazwę osoby, na którą jest wystawiony dowód pierwszeństwa;
2) nazwisko i imię lub nazwę zgłaszającego;
3) wskazanie podstawy uprawnienia do korzystania z uprzedniego pierwszeństwa;
4) podpis zgłaszającego lub jego pełnomocnika oraz datę.
1. Podanie, o którym mowa w § 4, sporządza się w języku polskim.
2. Jeżeli dowód pierwszeństwa, o którym mowa w art. 139 ustawy, został sporządzony w innym języku niż polski, angielski, francuski, niemiecki lub rosyjski, dołącza się do niego tłumaczenie na jeden z tych języków.
3. Urząd Patentowy może wezwać do złożenia tłumaczenia na język polski każdego dokumentu sporządzonego w języku innym niż polski, z zastrzeżeniem ust. 2.
4. Dokumenty sporządzone za granicą muszą odpowiadać przepisom prawa obowiązującego w państwie ich sporządzenia lub postanowieniom umów międzynarodowych.
Pełna treść aktu: w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń znaków towarowych.