Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie dodatku kontrolerskiego dla osób zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej oraz funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej

Akt obowiązującyDz.U.2019.2461Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 2461.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (14)

Na podstawie art. 148 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r.

§ 1. Zakres regulacji dodatku kontrolerskiego

Rozporządzenie określa:

1) wysokość dodatku kontrolerskiego, o którym mowa w art. 148 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanego dalej „dodatkiem”;
2) warunki i tryb przyznawania, wypłaty, zmiany wysokości oraz utraty dodatku.

§ 2. Definicje ustawy i zadań kontrolnych

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) ustawie – rozumie się przez to ustawę z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej;
2) zadaniach kontrolnych – rozumie się przez to zadania, za które przysługuje dodatek, o którym mowa w art. 148 ust. 1 pkt 1 ustawy.

§ 3. Wysokość dodatku kontrolerskiego

Wysokość dodatku, o którym mowa w:

1) art. 148 ust. 1 pkt 1 ustawy, wynosi:
a) od 100 zł do 1000 zł,
b) od 1001 zł do 2000 zł – jeżeli jest to uzasadnione szczególnymi wynikami i osiągnięciami w wykonywaniu zadań kontrolnych lub względami organizacyjnymi związanymi z koniecznością zapewnienia właściwej realizacji zadań kontrolnych;
2) art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy, wynosi od 100 zł do 800 zł.

§ 4. Warunki przyznania dodatku za zadania kontrolne

Osobie zatrudnionej w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej „pracownikiem”, oraz funkcjonariuszowi Służby Celno-Skarbowej, zwanemu dalej „funkcjonariuszem”, wykonującym zadania kontrolne, przyznaje się dodatek, jeżeli wykonują te zadania:

1) jako podstawowe zadania o charakterze ciągłym albo
2) w wymiarze co najmniej 25% miesięcznego czasu odpowiednio pracy albo służby.

§ 5. Kryteria ustalania wysokości dodatku kontrolerskiego

1. Przy określeniu wysokości dodatku bierze się pod uwagę:
1) rodzaj, stopień złożoności i uciążliwość wykonywanych zadań kontrolnych;
2) wyniki i osiągnięcia w wykonywaniu zadań kontrolnych albo dokonywaniu osobiście przez kierownika, o którym mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwanego dalej „kierownikiem”, czynności z zakresu kontroli, audytu i czynności, o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 1 ustawy;
3) czas pracy albo służby przeznaczony na:
a) wykonywanie zadań kontrolnych,
b) dokonywanie osobiście przez kierownika czynności z zakresu kontroli, audytu i czynności, o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 1 ustawy.
2. W przypadku dodatku przyznawanego po raz pierwszy przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się.

§ 6. Tryb przyznawania dodatku kontrolerskiego

1. Dodatek przyznaje odpowiednio kierownik jednostki organizacyjnej albo dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych na wniosek.
2. Z wnioskiem o przyznanie dodatku występują:
1) w izbie administracji skarbowej odpowiednio:
a) zastępca dyrektora izby administracji skarbowej ‒ w przypadku pracowników, funkcjonariuszy, kierowników realizujących zadania w komórkach podlegających bezpośrednio temu zastępcy oraz kierowników komórek podlegających bezpośrednio dyrektorowi izby administracji skarbowej,
b) naczelnik urzędu skarbowego ‒ w przypadku pracowników, funkcjonariuszy oraz kierowników realizujących zadania w urzędzie skarbowym,
c) naczelnik urzędu celno-skarbowego ‒ w przypadku pracowników, funkcjonariuszy oraz kierowników realizujących zadania w urzędzie celno-skarbowym,
d) naczelnik wydziału, kierownik referatu, kierownik działu ‒ w przypadku pracowników oraz funkcjonariuszy komórek podlegających bezpośrednio dyrektorowi izby administracji skarbowej,
2) w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych ‒ osoba kierująca komórką organizacyjną − po zasięgnięciu opinii bezpośredniego przełożonego pracownika, funkcjonariusza albo kierownika, którego dotyczy wniosek.
3. Wniosek o przyznanie dodatku zawiera:
1) wskazanie rodzaju zadań kontrolnych albo zadań i czynności, o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy, za wykonywanie których przyznawany jest dodatek;
2) proponowaną wysokość dodatku;
3) uzasadnienie uwzględniające warunki i kryteria przyznania dodatku;
4) okres, na który jest przyznawany dodatek w określonej wysokości.
4. O proponowanej we wniosku wysokości dodatku bezpośredni przełożony informuje pracownika, funkcjonariusza albo kierownika, którego dotyczy wniosek.

§ 8. Terminy wypłaty i okresy niewypłacania dodatku

1. Wypłata dodatku następuje nie później niż 10. dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu kalendarzowym, za który przyznany jest dodatek. Wypłata dodatku za grudzień jest dokonywana do końca grudnia.
2. Dodatku nie wypłaca się za okres nieobecności w pracy albo służbie z innych przyczyn niż:
1) urlop wypoczynkowy, dodatkowy urlop wypoczynkowy, krótkoterminowy urlop wypoczynkowy, urlop zdrowotny;
2) czas zwolnienia od pracy lub pełnienia służby, za który pracownik, funkcjonariusz albo kierownik na podstawie odrębnych przepisów zachowuje prawo do wynagrodzenia albo uposażenia.

§ 9. Zmiana wysokości i utrata dodatku kontrolerskiego

1. Kierownik jednostki organizacyjnej albo dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w trakcie okresu, na który dodatek został przyznany:
1) mogą zmienić wysokość dodatku w przypadku zmiany warunków, o których mowa w § 3 pkt 1 lit. b, lub stopnia spełniania kryteriów, o których mowa w § 5 ust. 1;
2) stwierdzają utratę dodatku w przypadku niespełniania warunków, o których mowa w § 4 albo w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy.
2. Do zmiany wysokości dodatku oraz stwierdzenia utraty dodatku przepisy § 6 i § 7 stosuje się odpowiednio.