Załącznik

 MODEL POJĘCIOWY DANYCH PRZESTRZENNYCH OKREŚLAJĄCY STRUKTURĘ ORAZ DOKŁADNOŚĆ BAZY GEOMETRYCZNEJ FORMY OCHRONY PRZYRODY I. Wytyczne techniczne dotyczące bazy geometrycznej formy ochrony przyrody 1. System odniesień przestrzennych Dane przestrzenne należy pozyskać w państwowym systemie odniesień przestrzennych, o którym mowa w przepisach wy­ danych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287), lub w układzie Światowego Systemu Geodezyjnego (WGS 84), z dokładnością odpowiadającą prowa­ dzonej na danym terenie mapie zasadniczej lub leśnej mapie numerycznej. 2. Format danych Dane należy zapisać w formie plików wektorowych, a gdy jest to niemożliwe – w formie listy współrzędnych punktów za­ łamania granicy. Do zapisu danych wektorowych należy stosować formaty określone zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565, z późn. zm.), a ponadto dopuszcza się stosowanie formatu shapefile, który musi zawierać minimum następujące pliki: *.dbf, *.shp, *.shx. Opisy obiektów (atrybuty) należy zapisać w systemie baz danych dBASE *.dbf, zgodnie ze strukturą bazy geometrycznej form ochrony przyrody opisaną w punkcie II. W przypadku gdy jest to niemożliwe, dane przestrzenne w formie plików tekstowych lub w formacie arkusza kalkulacyjne­ go zgodnego z normą ISO/IEC 29500, np. MS Excel, należy zapisać w dwóch kolumnach oddzielonych przecinkiem, współrzędne x, y punktu lub punktów załamania granicy obiektu w formacie hddd.ddddd. Każdy zbiór współrzędnych opi­ sujący obiekt należy nazwać określeniem formy ochrony przyrody i opisać atrybutami podanymi w tabelach punktu II. 3. Rozdzielczość danych przestrzennych Rozdzielczość przestrzenna gromadzonych danych musi zapewnić możliwość późniejszej terenowej identyfikacji miejsca wystąpienia obiektu wprowadzanego do rejestru. Przy zbieraniu informacji w terenie zaleca się korzystanie z satelitarnych systemów pozycjonowania (GPS, Galileo) i odbiorników GPS klasy co najmniej GIS. Dopuszcza się dygitalizację granic obszaru w oparciu o aktualną ortofotomapę lotniczą, ortofotomapę satelitarną z wykorzystaniem w szczególności baz da­ nych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, albo leśnej mapy numerycznej. Nie dopuszcza się korzystania z materiałów średnio- i małoskalowych w skali 1:25000 lub mniejszej z uwagi na małą rozdzielczość tak zdygitalizowanych danych. II. Struktura bazy geometrycznej form ochrony przyrody Struktura bazy geometrycznej form ochrony przyrody składa się z warstw, w których skład wchodzą geometria i atrybuty. Dla każdej formy ochrony przyrody, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1–9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220, z późn. zm.), tworzy się oddzielną warstwę. Nazwą warstwy jest określenie rodzaju formy ochrony przyrody bez polskich znaków. Warstwy dzielą się na warstwy liniowe, warstwy poligonowe i war­ stwy punktowe.  Warstwy liniowe tworzy się w przypadku granic obszarów chronionych, podając następujące informacje: Warstwy poligonowe tworzy się w przypadku obiektów poligonowych, podając następujące informacje: 1) dla granic obszarów chronionych: – –  2) dla rodzajów ochrony: Warstwy punktowe tworzy się w przypadku obiektów punktowych, podając następujące informacje: – Objaśnienia: Warstwa (klasa obiektów) – zbiór obiektów, które posiadają taki sam typ geometrii i ten sam zestaw atrybutów, które umoż­ liwiają kategoryzację obiektów na obiekty punktowe, liniowe i powierzchniowe. Obiekty punktowe zapisywane są jako pary współrzędnych X,Y, obiekty poligonowe to uporządkowane serie par współrzędnych, obiekty powierzchniowe (poli­ gony) to uporządkowane serie par współrzędnych X,Y, gdzie punkty początkowy i końcowy to ten sam punkt. Powyższe definicje są zgodne ze specyfikacjami OGC (Open Geospatial Consortium) i normami grupy ISO 19100. Tabela – zbiór dodatkowych atrybutów, których wartości opisują obiekt przechowywany w klasie obiektów (warstwie). Nazwa pola – nazwa pola atrybutu w tabeli.  Typ danych – format wartości atrybutu w tabeli. GUID/guid – niepowtarzalny identyfikator obiektu, przypisany oddzielnie każdemu obiektowi. Text – wartość reprezentująca serię symboli alfanumerycznych (rozmiar zajmowanej pamięci bez ograniczenia ilości znaków). Date – wartość przechowująca datę w formacie RRRR-MM-DD, gdzie RRRR to rok, MM to miesiąc, a DD to dzień (rozmiar zajmowanej pamięci: 8 bajtów). W przypadku braku możliwości utworzenia typu Date użyć typu Text, zacho­ wując format RRRR-MM-DD. Dozw. PUSTE (dozwolone PUSTE) – nota informująca, czy wprowadzenie wartości atrybutu jest obligatoryjne (Nie) czy fakultatywne (Tak). Format – wzorzec, według którego są zapisane dane. Opis – adnotacja dotycząca atrybutu oraz wartości atrybutu. sdf (standard data form) – standardowy formularz danych obszaru Natura 2000.