§ 6.
W celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi kapitan jachtu powinien:
1) planować podróż z uwzględnieniem doświadczenia i kwalifikacji załogi, prognoz pogody, możliwych do przewidzenia niebezpieczeństw nawigacyjnych oraz innych czynników, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo podróży;
2) przed rozpoczęciem żeglugi sprawdzić stan techniczny jachtu i jego wyposażenia, w tym środków ratunkowych i środków służących do wzywania pomocy;
3) zaznajomić członków załogi i pasażerów ze sposobami wzywania pomocy i podstawowymi procedurami alarmowymi w przypadku zagrożenia na jachcie, w tym w przypadku wypadnięcia człowieka za burtę, pożaru, przecieku lub konieczności opuszczenia jachtu, oraz przeszkolić członków załogi i pasażerów w posługiwaniu się środkami ratunkowymi i środkami bezpieczeństwa, w które jacht jest wyposażony;
4) podczas żeglugi zapewnić prowadzenie ciągłej obserwacji akwenu, warunków hydrologiczno-meteorologicznych i nawigacyjnych;
5) zapewnić noszenie indywidualnych urządzeń wypornościowych przez przebywające na pokładzie jachtu osoby nieumiejące pływać;
6) zapewnić noszenie indywidualnych urządzeń wypornościowych lub pasów bezpieczeństwa:
a) w porze nocnej,
b) na jednostkach, na których w ocenie kapitana jachtu występuje znaczne ryzyko wywrócenia się jachtu, lub
c) w trudnych warunkach atmosferycznych;
7) przedsięwziąć wszelkie inne środki wynikające z zasad dobrej praktyki morskiej.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1557.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.