§ 2. Definicje pojęć dotyczących audytu wewnętrznego
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) jednostka – jednostkę sektora finansów publicznych, w której jest prowadzony audyt wewnętrzny na podstawie art. 274 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, zwanej dalej „ustawą”;
2) audytowany:
a) komórkę organizacyjną w jednostce,
b) jednostkę sektora finansów publicznych, w której dokonywane są czynności, o których mowa w art. 287 ust. 2–4 ustawy,
c) komórkę organizacyjną w urzędzie jednostki samorządu terytorialnego,
d) jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego,
e) komórkę organizacyjną w jednostce obsługującej fundusz celowy, w którym prowadzony jest audyt wewnętrzny;
3) zadanie audytowe – zadanie zapewniające lub czynności doradcze;
4) zadanie zapewniające – działania podejmowane w celu dostarczenia niezależnej i obiektywnej oceny kontroli zarządczej;
5) zalecenia – propozycje działań służących wyeliminowaniu słabości kontroli zarządczej lub usprawniających funkcjonowanie jednostki;
6) monitorowanie realizacji zaleceń – czynności podejmowane przez audytora wewnętrznego w celu ustalenia stanu realizacji zaleceń;
7) czynności sprawdzające – czynności podejmowane przez audytora wewnętrznego służące dokonaniu oceny sposobu wdrożenia i skuteczności zaleceń zrealizowanych przez audytowanego;
8) mechanizmy kontrolne – w szczególności działania, procedury, instrukcje i zasady służące zapewnieniu realizacji celów, ograniczeniu wystąpienia ryzyka nieosiągnięcia celów lub zmniejszeniu jego negatywnych skutków.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1480.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.