Art. 22. Należności za pobór i dochodzenie składek

Należności, o których mowa w art. 76 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w art. 19, z tytułu poniesionych kosztów poboru i dochodzenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych składek na otwarte fundusze emerytalne, ustala się w wysokości 0,4 % kwoty składek przekazanych do funduszy.

Komentarz do Art. 22.

Przepis określa sposób ustalania należności związanych z kosztami poboru i dochodzenia składek na otwarte fundusze emerytalne. Chodzi o należności, o których mowa w art. 76 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w art. 19, a więc o kwoty powiązane z czynnościami wykonywanymi przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przy poborze i dochodzeniu tych składek.

Wysokość należności ustala się jako 0,4% kwoty składek przekazanych do funduszy. Podstawą obliczenia nie jest zatem ogólna wartość składek wskazana w innym ujęciu, lecz kwota składek faktycznie przekazanych do otwartych funduszy emerytalnych. Przepis wiąże wysokość należności bezpośrednio z tą kwotą, dlatego jej wzrost lub zmniejszenie odpowiednio wpływa na wysokość należności.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wprowadzeniu jednolitego, procentowego mechanizmu obliczeń. Aby ustalić należność, należy określić kwotę składek przekazanych do funduszy, a następnie obliczyć 0,4% tej wartości. Przepis nie przewiduje w tym zakresie dodatkowych stawek ani odrębnych zasad ustalania należności, lecz wskazuje jedną podstawę i jedną wysokość procentową. Dotyczy wyłącznie kosztów poboru i dochodzenia składek na otwarte fundusze emerytalne przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 62.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 23.