Żywność (środek spożywczy)

Żywność, określana w tej ustawie także jako środek spożywczy, to pojęcie obejmujące każdą substancję lub produkt, który mieści się w znaczeniu nadanym temu pojęciu w art. 2 rozporządzenia wskazanego w definicji. Ustawa nie tworzy więc całkowicie samodzielnego, zamkniętego opisu żywności, lecz odsyła do unijnych przepisów określających zakres tego terminu.

Najważniejsze elementy definicji to:

• szeroki zakres przedmiotowy, ponieważ chodzi zarówno o substancje, jak i o produkty;
• konieczność spełnienia znaczenia przyjętego w przepisie, do którego odsyła ustawa;
• wykorzystanie jednego, wspólnego pojęcia dla celów regulacji dotyczących artykułów rolno-spożywczych.

Takie ujęcie pozwala objąć definicją różne rodzaje produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi, bez potrzeby wymieniania ich wszystkich w ustawie. O tym, czy konkretny produkt należy traktować jako żywność, nie decyduje wyłącznie jego nazwa handlowa, forma lub sposób przedstawienia. Znaczenie ma to, czy odpowiada on zakresowi pojęcia przyjętemu w przepisach, do których następuje odesłanie.

W ustawie o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych definicja wyznacza krąg produktów, do których mogą mieć zastosowanie przepisy dotyczące ich jakości handlowej. Jest zatem punktem wyjścia przy ustalaniu, czy dany towar podlega ocenie pod względem zgodności z wymaganiami odnoszącymi się do jakości, oznakowania lub prezentacji. Ma także znaczenie dla jednolitego stosowania przepisów, ponieważ odwołanie do definicji unijnej ogranicza ryzyko odmiennego rozumienia tego samego pojęcia w różnych regulacjach.

W praktyce hasło należy rozumieć szeroko, ale nie jako określenie dowolnego towaru. Produkt lub substancja musi mieścić się w zakresie wynikającym z przywołanego przepisu unijnego. Dlatego przy kwalifikowaniu konkretnego przypadku konieczne jest uwzględnienie nie tylko potocznego znaczenia słowa żywność, lecz także pełnej treści przepisu, do którego odsyła ustawa.