Zwolnienie spod egzekucji

Zwolnienie spod egzekucji to instytucja opisana w ustawie „o postępowaniu egzekucyjnym w administracji”, która oznacza wyłączenie określonych składników majątkowych zobowiązanego z działań egzekucyjnych. W praktyce chodzi o sytuację, w której organ egzekucyjny nie rozpoczyna egzekucji z danego majątku albo rezygnuje z jej prowadzenia w odniesieniu do składników, które wcześniej mogły być objęte czynnościami.

Istotą tego pojęcia jest ograniczenie zakresu egzekucji. Ograniczenie może dotyczyć:

• całego majątku zobowiązanego, jeżeli egzekucja nie jest podejmowana albo zostaje zaniechana w pełnym zakresie,
• tylko wybranych składników majątkowych, gdy pozostałe nadal mogą być objęte egzekucją,
• egzekucji, która jeszcze się nie rozpoczęła, albo postępowania już prowadzonego, od którego organ odstępuje w całości lub w części.

Elementem tego pojęcia jest więc zarówno przedmiot zwolnienia, czyli składniki majątkowe zobowiązanego, jak i sposób działania organu: powstrzymanie się od podjęcia egzekucji lub odstąpienie od niej. Zwolnienie może mieć charakter pełny albo częściowy. Nie odnosi się zatem wyłącznie do jednego, z góry określonego rodzaju majątku, lecz do zakresu składników, których egzekucja nie obejmuje.

W ustawie pojęcie to służy opisaniu sytuacji, w której egzekucja administracyjna zostaje ograniczona pod względem majątkowym. Pozwala wskazać, że czynności egzekucyjne nie dotyczą wszystkich składników majątkowych zobowiązanego, lecz tylko tych, które pozostają poza zakresem zwolnienia. Ma to znaczenie praktyczne przy ustalaniu, jak szeroko może być prowadzone postępowanie i jakie składniki majątkowe pozostają objęte jego działaniami. Zwolnienie spod egzekucji określa więc zakres ingerencji egzekucyjnej w majątek zobowiązanego, a nie samą technikę wykonywania poszczególnych czynności.