Zwierzęta wolno żyjące (dzikie)

„Zwierzęta wolno żyjące (dzikie)” to w rozumieniu ustawy „Ochrona zwierząt” kategoria obejmująca zwierzęta, które nie zostały udomowione i funkcjonują bez zależności od człowieka. O zakwalifikowaniu do tej grupy decydują więc dwa powiązane elementy: charakter zwierzęcia oraz sposób, w jaki żyje. Musi ono pozostawać nieudomowione, a jego bytowanie powinno odbywać się samodzielnie, bez podporządkowania ludzkiej opiece, hodowli czy utrzymaniu.

Pojęcie nie odnosi się wyłącznie do miejsca przebywania zwierzęcia. Sam fakt, że zwierzę znajduje się poza zabudowaniami albo poza bezpośrednim nadzorem człowieka, nie przesądza jeszcze o jego statusie. Istotne jest to, czy jest ono udomowione oraz czy jego życie pozostaje niezależne od człowieka. Definicja opisuje zatem sposób funkcjonowania zwierzęcia, a nie tylko jego wygląd, gatunek lub lokalizację.

W ustawie określenie to służy wyodrębnieniu grupy zwierząt żyjących w warunkach naturalnej samodzielności. Dzięki temu można odróżnić je od zwierząt związanych z człowiekiem i objąć właściwym zakresem regulacji dotyczących ochrony zwierząt. Ma ono znaczenie praktyczne przy ustalaniu, do jakiej kategorii należy dane zwierzę i jakie przepisy ustawy mogą mieć do niego zastosowanie.

Warto pamiętać, że „wolno żyjące” nie oznacza po prostu „pozostawione bez opieki”. Decydujące jest połączenie nieudomowienia z niezależnym trybem życia. Pojęcie obejmuje więc zwierzęta, których codzienne funkcjonowanie nie jest organizowane ani podtrzymywane przez człowieka. Tak rozumiana definicja porządkuje język ustawy i pozwala stosować go w sposób jednolity w odniesieniu do zwierząt dzikich.