Zwierzęta bezdomne

„Zwierzęta bezdomne” to określenie używane w ustawie „Ochrona zwierząt” na oznaczenie zwierząt domowych lub gospodarskich, które pozostają bez ustalonego właściciela albo stałego opiekuna. Nie chodzi jednak o każde zwierzę znajdujące się poza miejscem, w którym zwykle przebywa. Aby można było zastosować to pojęcie, muszą być spełnione określone przesłanki.

Po pierwsze, zwierzę musi należeć do kategorii zwierząt domowych lub gospodarskich. Po drugie, jego obecna sytuacja powinna wynikać z jednego ze wskazanych zdarzeń: zwierzę uciekło, zabłąkało się albo zostało porzucone przez człowieka. Po trzecie, nie może być możliwe ustalenie właściciela lub innej osoby, pod której opieką zwierzę pozostawało wcześniej w sposób trwały. Wszystkie te elementy mają znaczenie łącznie.

Istotne jest więc nie tylko to, że zwierzę jest samo albo przebywa poza dotychczasowym miejscem pobytu. Znaczenie ma także przyczyna takiego stanu oraz brak możliwości przypisania go konkretnej osobie. Jeżeli właściciel lub stały opiekun jest możliwy do ustalenia, zwierzę nie mieści się w ustawowym pojęciu zwierzęcia bezdomnego, nawet jeśli chwilowo się oddaliło. Podobnie samo znalezienie zwierzęcia nie przesądza jeszcze o jego bezdomności.

Definicja wyznacza, kiedy zwierzę może być traktowane jako bezdomne na potrzeby ustawy i porządkuje zakres sytuacji, do których odnoszą się przepisy dotyczące ochrony takich zwierząt. Ma to praktyczne znaczenie przy ocenie, czy dane zwierzę wymaga objęcia działaniami przewidzianymi dla zwierząt bezdomnych, czy też należy najpierw ustalić jego właściciela albo dotychczasowego opiekuna. Pojęcie to pomaga zatem odróżnić rzeczywistą bezdomność od czasowego zagubienia, ucieczki lub oddalenia się zwierzęcia, gdy osoba odpowiedzialna za jego opiekę jest znana albo możliwa do ustalenia.