Zwierzę z gatunku wrażliwego

„Zwierzę z gatunku wrażliwego” to pojęcie używane w ustawie „Ochrona zdrowia zwierząt oraz zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt” do określenia zwierzęcia, którego dotyczą określone zagrożenia związane z chorobami zakaźnymi. Chodzi o zwierzę należące do danego gatunku, jeżeli może zostać zakażone czynnikiem chorobotwórczym albo może przyczyniać się do skażenia lub zakażania. Wrażliwość nie oznacza więc wyłącznie podatności samego zwierzęcia na chorobę. Obejmuje także możliwość odgrywania przez nie roli w szerzeniu zakażenia lub skażenia.

W przypadku zwierząt akwakultury ustawa przewiduje szczególne ujęcie tego pojęcia. Za zwierzę z gatunku wrażliwego uznaje się takie zwierzę, dla którego potwierdzono zakażenie czynnikiem chorobotwórczym w warunkach naturalnych albo w warunkach doświadczalnych odtworzonych w sposób zbliżony do naturalnego. W tej grupie istotne jest zatem nie tylko potencjalne zagrożenie zakażeniem lub możliwością jego przenoszenia, lecz także potwierdzenie zakażenia w określonych warunkach.

Najważniejsze elementy pojęcia to:

• przynależność zwierzęcia do określonego gatunku,
• możliwość zakażenia zwierzęcia,
• możliwość skażania lub zakażania przez zwierzę,
• a w odniesieniu do zwierząt akwakultury, potwierdzenie zakażenia czynnikiem chorobotwórczym w warunkach naturalnych lub zbliżonych do naturalnych.

Definicja służy wyodrębnieniu zwierząt, które mogą mieć znaczenie przy rozpoznawaniu, ograniczaniu i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Pozwala ustalić, wobec jakich zwierząt mogą być stosowane rozwiązania przewidziane w przepisach dotyczących ochrony zdrowia zwierząt i zapobiegania rozprzestrzenianiu się zakażeń. W praktyce pojęcie wskazuje więc, które zwierzęta należy brać pod uwagę przy ocenie ryzyka choroby, prowadzeniu działań kontrolnych oraz organizowaniu postępowania związanego z czynnikiem chorobotwórczym. Znaczenie tego terminu wynika z jego ustawowego charakteru, dlatego jego zakres należy oceniać według przesłanek wskazanych w tej definicji.