Zwierzę hodowlane czystorasowe

„Zwierzę hodowlane czystorasowe” to określenie używane w ustawie „Organizacja hodowli i rozród zwierząt gospodarskich” do wskazania zwierzęcia, którego pochodzenie i cechy odpowiadają wymaganiom właściwym dla hodowli określonej rasy albo linii hodowlanej. Pojęcie odwołuje się do znaczenia nadanego mu w art. 2 pkt 9 rozporządzenia 2016/1012. W przypadku zwierząt gospodarskich wskazanych w art. 2 pkt 1 lit. b ustawy stosuje się jednak szczególne kryteria określone bezpośrednio w tej ustawie.

Aby zwierzę mogło zostać uznane za czystorasowe w tym szczególnym znaczeniu, muszą być spełnione łącznie dwa podstawowe warunki:

• zwierzę powinno pochodzić co najmniej od dwóch pokoleń przodków wpisanych do księgi hodowlanej właściwej dla danej rasy lub linii hodowlanej,
• samo zwierzę musi spełniać warunki wpisu do tej księgi, określone w programie hodowlanym.

Pierwszy warunek dotyczy udokumentowanego pochodzenia. Nie wystarcza więc samo podobieństwo zwierzęcia do przedstawicieli danej rasy ani jego przeznaczenie do hodowli. Znaczenie ma to, czy przodkowie z wymaganej liczby pokoleń zostali wpisani do odpowiedniej księgi hodowlanej. Drugi warunek odnosi się już do samego zwierzęcia i wymaga zgodności z kryteriami przyjętymi w programie hodowlanym. Program ten wyznacza zasady, według których ocenia się możliwość wpisu do księgi.

Definicja porządkuje sposób ustalania, które zwierzęta mogą być traktowane jako czystorasowe na potrzeby przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich. Ma znaczenie przy prowadzeniu ksiąg hodowlanych, dokumentowaniu pochodzenia oraz stosowaniu programów hodowlanych. W praktyce wskazuje, że status czystorasowego zwierzęcia wynika zarówno z jego genealogii, jak i ze spełnienia formalnych oraz hodowlanych wymagań przewidzianych dla danej rasy lub linii. Te elementy muszą wystąpić razem, aby zwierzę mogło zostać zakwalifikowane w sposób przewidziany przez ustawę.