Przepis ustanawia ograniczenie dotyczące deficytu budżetowego. Jeżeli Sejm zwiększy planowane wydatki albo zmniejszy planowane dochody, nie może w rezultacie ustalić deficytu większego niż ten, który przewidziano w projekcie ustawy budżetowej przygotowanym przez Radę Ministrów. Oznacza to, że zmiany wprowadzone na etapie prac Sejmu nie mogą prowadzić do przekroczenia poziomu deficytu zaplanowanego w tym projekcie. Drugie ograniczenie dotyczy sposobu pokrywania deficytu. Ustawa budżetowa nie może przewidywać pokrywania deficytu budżetowego przez zaciąganie zobowiązania w centralnym banku państwa. Sama ustawa budżetowa nie może więc zakładać takiego źródła finansowania deficytu. Przepis odnosi się do dwóch elementów procesu budżetowego. Po pierwsze, wyznacza maksymalny poziom deficytu, którego nie można zwiększyć w wyniku zmian wydatków lub dochodów planowanych przez Radę Ministrów. Po drugie, wskazuje niedopuszczalny w ustawie budżetowej sposób pokrywania tego deficytu. Ograniczenia te dotyczą odpowiednio ustalania wysokości deficytu oraz treści ustawy budżetowej.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis wskazywał, że dyrektor oddziału regionalnego Agencji rozstrzygał w formie decyzji o zmianie już zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania, jeżeli zmiana dotyczyła zwiększenia wydatków. Zakres tej decyzji był powiązany z regulacją wskazaną w przepisie unijnym. Obecnie przepis jest oznaczony jako uchylony, więc nie stanowi obowiązującej podstawy do wydawania takich decyzji.

Zwiększenie wydatków

Zwiększenie wydatków w przepisach

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej1 przepis

o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu1 przepis