Zużyty sprzęt

„Zużyty sprzęt” to ustawowe określenie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, który stał się odpadem w rozumieniu przepisów o odpadach. Oznacza to, że nie chodzi wyłącznie o urządzenie stare, uszkodzone albo nienadające się do dalszego używania. Decydujące jest to, że sprzęt został przeznaczony do pozbycia się i uzyskał status odpadu zgodnie z właściwymi przepisami.

Definicja, zawarta w ustawie „Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny”, obejmuje nie tylko samo urządzenie. Do zużytego sprzętu zalicza się również elementy, które w chwili pozbywania się pozostają jego częścią. Są to w szczególności:

• części składowe,
• podzespoły,
• materiały eksploatacyjne.

Ważny jest moment pozbywania się sprzętu. Wtedy ocenia się, jaki zakres urządzenia i jego elementów powinien być traktowany jako zużyty sprzęt. Jeżeli części, podzespoły lub materiały eksploatacyjne nadal stanowią część urządzenia, pozostają objęte tym pojęciem. Definicja nie ogranicza się więc do głównej obudowy ani do kompletnego, działającego wcześniej urządzenia.

Takie ujęcie służy wyznaczeniu zakresu sprzętu, którego dotyczą przepisy dotyczące postępowania ze zużytym sprzętem elektrycznym i elektronicznym. Pozwala ustalić, kiedy dane urządzenie należy traktować jako odpad oraz jakie jego elementy powinny być uwzględniane przy zbieraniu i dalszym zagospodarowaniu. Ma to znaczenie praktyczne przy rozróżnianiu zwykłego sprzętu pozostającego w użyciu od sprzętu, który stał się odpadem.

Pojęcie to jest również wykorzystywane w innych przepisach związanych z ochroną środowiska. Ma znaczenie między innymi przy określaniu minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu oraz przy regulacjach dotyczących wpływów związanych z korzystaniem ze środowiska i gospodarką odpadami. Dzięki ustawowej definicji zakres tych obowiązków może obejmować urządzenie razem z jego częściami, podzespołami i materiałami eksploatacyjnymi obecnymi w chwili pozbywania się.