Zużycie krajowe brutto ekwiwalentu ropy naftowej

„Zużycie krajowe brutto ekwiwalentu ropy naftowej” jest ustawowym wskaźnikiem opisującym skalę krajowych dostaw surowców i produktów przeliczonych na ekwiwalent ropy naftowej. Pojęcie to służy do ustalenia wartości odniesienia potrzebnej przy stosowaniu przepisów o zapasach ropy naftowej i produktów naftowych oraz o bezpieczeństwie paliwowym państwa.

Podstawą obliczenia są faktyczne dostawy krajowe brutto z poprzedniego roku kalendarzowego. Oznacza to, że uwzględnia się rzeczywiście zrealizowane dostawy, a nie wielkości planowane, prognozowane lub deklarowane na przyszłość. Dane odnoszą się do pełnego roku poprzedzającego okres, dla którego wskaźnik ma być stosowany. Sumuje się wszystkie dostawy objęte ustawowym ujęciem krajowych dostaw brutto, a następnie otrzymany wynik mnoży przez współczynnik 1,2.

Współczynnik ten zwiększa wynik sumowania o jedną piątą. Dzięki temu końcowa wartość nie jest prostym odtworzeniem wielkości dostaw z poprzedniego roku, lecz powiększonym ustawowo poziomem odniesienia. Określenie „ekwiwalent ropy naftowej” wskazuje natomiast, że różne wielkości są ujmowane w sposób pozwalający przedstawić je w odniesieniu do wspólnego odpowiednika ropy naftowej.

Praktyczne znaczenie tego pojęcia polega na zapewnieniu jednolitej metody wyznaczania poziomu, od którego można odnosić działania państwa w obszarze zabezpieczenia rynku naftowego. Wskaźnik łączy więc dwa elementy: rzeczywistą skalę krajowych dostaw z poprzedniego roku oraz ustawowo przyjęte powiększenie tej wartości. Jego zastosowanie pozwala oprzeć ocenę potrzeb związanych z bezpieczeństwem paliwowym na danych historycznych, a zarazem uwzględnić dodatkowy margines wynikający z zastosowania współczynnika 1,2.