Źródło spalania

„Źródło spalania” jest pojęciem z zakresu prawa ochrony środowiska, najczęściej występującym w pełnym określeniu „źródło spalania paliw”. Oznacza część instalacji spalania paliw, stanowiącą zespół urządzeń technicznych, w których paliwa są spalane w celu wytworzenia energii, jeżeli nominalna moc cieplna tego zespołu wynosi co najmniej 1 MW.

Źródłem spalania może być pojedyncze urządzenie, na przykład kocioł, silnik lub turbina, albo zespół takich urządzeń funkcjonalnie związanych z wytwarzaniem energii. O zakwalifikowaniu urządzenia jako źródła spalania decydują przede wszystkim sposób jego działania, wykorzystywanie paliwa, cel procesu oraz nominalna moc cieplna. Pojęcie to nie obejmuje każdego urządzenia, w którym występuje spalanie. Odrębnie mogą być traktowane urządzenia przeznaczone do spalania lub współspalania odpadów.

W praktyce prawnej znaczenie źródła spalania wiąże się przede wszystkim z kontrolą emisji do powietrza. Dla takich źródeł mogą być określane standardy emisyjne dotyczące między innymi pyłów, tlenków azotu, dwutlenku siarki i innych substancji. Wymagania zależą od rodzaju paliwa, nominalnej mocy cieplnej, technologii spalania, przeznaczenia źródła oraz sposobu i czasu jego użytkowania. Przepisy mogą również różnicować obowiązki w zależności od tego, czy źródło jest eksploatowane samodzielnie, czy działa w ramach większej instalacji.

Zakwalifikowanie urządzenia jako źródła spalania może mieć wpływ na obowiązek spełniania standardów emisyjnych, prowadzenia pomiarów i ewidencji emisji, uzyskania odpowiednich decyzji administracyjnych oraz przekazywania informacji organom ochrony środowiska. Szczególne regulacje mogą dotyczyć źródeł objętych okresami przejściowymi lub korzystających z określonych wyjątków związanych z deklarowanym sposobem użytkowania, produkcją ciepła albo spełnieniem dodatkowych warunków dokumentacyjnych.