Art. 113 Prawa ochrony środowiska (dalej: „P.o.ś.”) stanowi podstawę prawną do wydania przez ministra właściwego do spraw klimatu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, rozporządzenia określającego dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku. Przepis ten ma na celu zapewnienie należytej ochrony środowiska przed hałasem, zgodnie z przepisami prawa Unii Europejskiej dotyczącymi oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku.

1. **Podstawa prawna i cel regulacji**:
   - Art. 113 P.o.ś. upoważnia ministra właściwego do spraw klimatu do wydania rozporządzenia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia. Taka współpraca jest niezbędna, aby uwzględnić zarówno aspekty środowiskowe, jak i zdrowotne związane z hałasem.
   - Celem regulacji jest ochrona środowiska i zdrowia ludzi przed negatywnymi skutkami hałasu, co jest zgodne z dyrektywami Unii Europejskiej, w szczególności Dyrektywą 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku.

2. **Zakres regulacji**:
   - Rozporządzenie ma określać dopuszczalne poziomy hałasu, które będą zróżnicowane w zależności od rodzaju terenów faktycznie zagospodarowanych. Wskazane są konkretne rodzaje terenów, takie jak tereny pod zabudowę mieszkaniową, szpitale, domy pomocy społecznej, budynki związane z pobytem dzieci i młodzieży, tereny uzdrowiskowe, rekreacyjno-wypoczynkowe oraz zabudowę mieszkaniowo-usługową.
   - Dopuszczalne poziomy hałasu będą określone wskaźnikami LDWN, LN, LAeqD i LAeqN, które są standardowymi wskaźnikami stosowanymi w ocenie hałasu środowiskowego.
   - Rozporządzenie ma również uwzględniać rodzaj obiektu lub działalności będącej źródłem hałasu oraz okresy, do których odnoszą się poziomy hałasu, jako czas odniesienia.

3. **Dodatkowe uwzględnienia**:
   - W rozporządzeniu mogą zostać uwzględnione dodatkowe aspekty, takie jak zmienność działania źródeł hałasu w czasie, charakterystyka częstotliwościowa hałasu oraz zawartość impulsów akustycznych. Te dodatkowe uwzględnienia mają na celu bardziej precyzyjne i adekwatne określenie dopuszczalnych poziomów hałasu, biorąc pod uwagę specyfikę różnych źródeł hałasu i ich wpływ na środowisko oraz zdrowie ludzi.

4. **Znaczenie praktyczne**:
   - Określenie dopuszczalnych poziomów hałasu w rozporządzeniu ma kluczowe znaczenie dla praktyki ochrony środowiska. Pozwala to na skuteczne monitorowanie i kontrolowanie poziomu hałasu, co jest istotne dla zapewnienia odpowiednich warunków życia i zdrowia ludzi.
   - Przepis ten ma również znaczenie dla planowania przestrzennego i inwestycji budowlanych, ponieważ określa standardy, które muszą być spełnione w różnych typach terenów.

Podsumowując, Art. 113 P.o.ś. jest kluczowym przepisem w zakresie ochrony środowiska przed hałasem, który umożliwia wydanie szczegółowych regulacji dotyczących dopuszczalnych poziomów hałasu. Przepis ten uwzględnia zarówno aspekty środowiskowe, jak i zdrowotne, co jest zgodne z wymaganiami prawa Unii Europejskiej.

Prawo ochrony środowiska

Art. 115a Prawa ochrony środowiska reguluje kwestie związane z przekroczeniem dopuszczalnych poziomów hałasu poza zakładem, wynikających z działalności tego zakładu. Przepis ten wprowadza mechanizmy kontrolne oraz określa procedury, które mają na celu ochronę środowiska przed nadmiernym hałasem.

#### 1. Zakres zastosowania

Przepis ten ma zastosowanie w sytuacjach, gdy organ ochrony środowiska stwierdzi, że poziom hałasu poza zakładem przekracza dopuszczalne normy. Podstawą do stwierdzenia przekroczenia mogą być zarówno pomiary własne organu, jak i pomiary prowadzone przez podmiot zobowiązany do ich wykonywania.

#### 2. Wskaźniki hałasu

Za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźników hałasu LAeq D (dla dnia) lub LAeq N (dla nocy). Wskaźniki te są standardowymi miarami stosowanymi w ocenie hałasu środowiskowego i pozwalają na obiektywną ocenę poziomu hałasu.

#### 3. Wyłączenia

Przepis wyłącza spod jego działania hałas powstający w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, kolei linowych, portów oraz lotnisk, a także hałas związany z działalnością osoby fizycznej niebędącej przedsiębiorcą. W tych przypadkach decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu się nie wydaje.

#### 4. Treść decyzji

W decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu organ określa dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem, stosując wskaźniki LAeq D i LAeq N w odniesieniu do rodzajów terenów, na które oddziałuje zakład. Decyzja może również zawierać dodatkowe wymagania mające na celu nieprzekraczanie dopuszczalnych poziomów hałasu, takie jak:
- Rozkład czasu pracy źródeł hałasu dla całej doby.
- Zakres, sposób i częstotliwość prowadzenia pomiarów poziomu hałasu.
- Forma, układ, techniki i termin przedkładania wyników pomiarów organowi właściwemu oraz Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska.

#### 5. Zmiana decyzji

Decyzja o dopuszczalnym poziomie hałasu może ulec zmianie w przypadku:
- Uchwalania albo utraty mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącego terenów objętych oddziaływaniem hałasu z zakładu.
- Zmiany faktycznego zagospodarowania i wykorzystania nieruchomości, na które oddziałuje hałas z zakładu, nieobjętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
- Zmiany obowiązujących dopuszczalnych poziomów hałasu.

#### 6. Wnioski

Art. 115a Prawa ochrony środowiska jest istotnym narzędziem w walce z nadmiernym hałasem, który może negatywnie wpływać na zdrowie ludzi oraz stan środowiska. Przepis ten wprowadza jasne procedury i mechanizmy kontrolne, które mają na celu zapewnienie, że działalność zakładów nie będzie prowadzić do przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu poza ich granicami. Wyłączenia zawarte w przepisie są uzasadnione specyfiką źródeł hałasu, które są trudne do kontrolowania w ramach standardowych procedur administracyjnych.

Art. 118 Prawa ochrony środowiska reguluje kwestie związane z tworzeniem, aktualizacją oraz wykorzystaniem strategicznych map hałasu. Przepis ten ma kluczowe znaczenie dla zarządzania poziomem hałasu w środowisku, a jego celem jest ochrona zdrowia publicznego oraz poprawa jakości życia mieszkańców.

#### 1. Cel strategicznych map hałasu

Strategiczne mapy hałasu stanowią podstawowe źródło danych wykorzystywanych do:
- Informowania społeczeństwa o zagrożeniach środowiska hałasem;
- Opracowania danych dla państwowego monitoringu środowiska;
- Tworzenia i aktualizacji programów ochrony środowiska przed hałasem;
- Planowania strategicznego;
- Planowania i zagospodarowania przestrzennego.

Wskazane cele podkreślają znaczenie transparentności i dostępności informacji dla społeczeństwa oraz konieczność systematycznego monitorowania i zarządzania hałasem w środowisku.

#### 2. Zakres podmiotowy i przedmiotowy

Strategiczne mapy hałasu sporządza się dla:
- Miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy;
- Głównych dróg;
- Głównych linii kolejowych;
- Głównych lotnisk.

Obowiązek sporządzania map spoczywa na zarządzających głównymi drogami, liniami kolejowymi, lotniskami oraz prezydentach miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy. Mapy te muszą być sporządzane co 5 lat, w terminie do dnia 30 czerwca, na podstawie danych z poprzedniego roku kalendarzowego.

#### 3. Struktura strategicznych map hałasu

Strategiczne mapy hałasu składają się z części opisowej i graficznej. Część opisowa zawiera szczegółowe informacje, takie jak:
- Dane podmiotu lub organu sporządzającego mapę;
- Charakterystykę terenu;
- Identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu;
- Uwarunkowania akustyczne wynikające z aktów planowania przestrzennego;
- Metody i dane wykorzystane do obliczeń akustycznych;
- Wyniki pomiarów;
- Wskazanie terenów zagrożonych hałasem;
- Dane dotyczące ludności narażonej na hałas;
- Analizę kierunków zmian stanu akustycznego środowiska;
- Ocenę szkodliwych skutków hałasu;
- Propozycje działań w zakresie ochrony przed hałasem;
- Oszacowanie efektów planowanych działań;
- Informacje o opracowanych i wdrożonych programach ochrony środowiska przed hałasem;
- Streszczenie części opisowej w języku niespecjalistycznym.

Część graficzna zawiera mapy emisyjne, imisyjne, terenów zagrożonych hałasem oraz przewidywanych rezultatów działań.

#### 4. Metodologia i standardy

Strategiczne mapy hałasu sporządza się z wykorzystaniem materiałów i danych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz metod oceny hałasu określonych w dyrektywie 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady. Granice terenów objętych mapami określa się liniami rozgraniczającymi pokrywającymi się z izoliniami odpowiadającymi wartościom długookresowego średniego poziomu dźwięku A.

#### 5. Aktualizacja map

Mapy mogą być aktualizowane przed upływem 5-letniego terminu, a do ich aktualizacji stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące sporządzania map.

#### 6. Rozporządzenie wykonawcze

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych ujętych na mapach, sposób ich prezentacji i formę przekazywania, uwzględniając charakter terenu objętego mapą.

### Podsumowanie

Art. 118 Prawa ochrony środowiska wprowadza kompleksowy system zarządzania hałasem w środowisku, nakładając obowiązki na określone podmioty i organy. Przepis ten ma na celu ochronę zdrowia publicznego oraz poprawę jakości życia poprzez systematyczne monitorowanie i zarządzanie hałasem. Transparentność i dostępność informacji dla społeczeństwa są kluczowymi elementami tego systemu.

Źródło hałasu

Źródło hałasu w przepisach