Żołnierz OT

Żołnierz OT to żołnierz pełniący terytorialną służbę wojskową, będącą jednym z rodzajów czynnej służby wojskowej. Skrót OT oznacza obronę terytorialną. Żołnierz OT jest przeznaczony do służby w strukturach obrony terytorialnej, których zadaniem jest między innymi wspieranie działań obronnych, ochronnych i pomocniczych na określonym obszarze.

Terytorialna służba wojskowa ma specyficzną organizację. Co do zasady jest wykonywana w sposób rotacyjny, czyli w ustalonych dniach, z zachowaniem związku żołnierza z miejscem zamieszkania, nauką lub pracą. Żołnierz OT może więc wykonywać obowiązki wojskowe okresowo, a nie w sposób ciągły, jak żołnierz zawodowy. Ustalone dni służby są przekazywane żołnierzowi oraz jego pracodawcy. Ich zmiana może nastąpić za zgodą żołnierza, z wyjątkiem sytuacji wymagających natychmiastowego stawiennictwa.

W pierwszym okresie służby żołnierz OT odbywa szkolenie podstawowe i składa przysięgę wojskową. Szkolenie przygotowuje do wykonywania podstawowych zadań wojskowych oraz do dalszej służby w jednostce. W zależności od przebiegu służby i posiadanych kwalifikacji żołnierz OT może uczestniczyć także w kolejnych szkoleniach i wykonywać zadania odpowiednie do jego przygotowania.

Termin „żołnierz OT” występuje przede wszystkim w prawie wojskowym i administracyjnym, ale ma również znaczenie w relacjach między żołnierzem a pracodawcą. Przepisy określają sposób planowania służby oraz obowiązki związane ze stawiennictwem. Służba w OT może stanowić etap rozwoju wojskowego, a osoby, które wcześniej odbyły dobrowolną zasadniczą służbę wojskową, mają pierwszeństwo w powołaniu do zawodowej służby wojskowej. Po zakończeniu służby żołnierz może również pozostawać w zasobach przeznaczonych do dalszego wykorzystania na potrzeby obronności państwa.