Zobowiązania kwalifikowalne

Pojęcie „zobowiązania kwalifikowalne” oznacza kategorię zobowiązań i instrumentów finansowych, które mogą zostać wykorzystane w mechanizmie umorzenia lub konwersji w ramach przymusowej restrukturyzacji. Definicja znajduje się w art. 2 ustawy „Bankowy Fundusz Gwarancyjny, system gwarantowania depozytów oraz przymusowa restrukturyzacja” i wskazuje dwa podstawowe składniki tej kategorii.

Pierwszą grupę stanowią zobowiązania, które mogą podlegać umorzeniu albo zamianie na inne prawa lub instrumenty, pod warunkiem że spełniają wymagania określone w art. 97a-97g albo w art. 98 ust. 2l pkt 1 tej ustawy. Oznacza to, że samo istnienie zobowiązania nie wystarcza do uznania go za kwalifikowalne. Musi ono jednocześnie należeć do zobowiązań objętych możliwością zastosowania tych mechanizmów oraz spełniać szczegółowe warunki wskazane w przywołanych przepisach.

Drugą grupę tworzą instrumenty w Tier II, o których mowa w art. 72a ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 575/2013. Zostały one wprost zaliczone do zobowiązań kwalifikowalnych, niezależnie od tego, że mają odrębną formę i są elementem określonej kategorii instrumentów kapitałowych.

W praktyce kwalifikowalność oznacza, że dane zobowiązanie może zostać uwzględnione przy stosowaniu narzędzi służących przeprowadzeniu przymusowej restrukturyzacji. Może ono zostać objęte działaniami prowadzącymi do zmniejszenia jego wartości albo do jego konwersji, zgodnie z zasadami ustawy. Ma to znaczenie dla ustalenia, które zobowiązania mogą zostać wykorzystane do pokrycia skutków problemów podmiotu i przywrócenia jego stabilności. Status zobowiązania kwalifikowalnego nie oznacza jednak, że umorzenie lub konwersja nastąpi automatycznie. Wskazuje jedynie, że zobowiązanie należy do ustawowo określonej grupy, wobec której takie działanie może być dopuszczalne, jeżeli zostaną spełnione pozostałe przesłanki przewidziane w przepisach.