Przepis wyznacza zakres regulacji dotyczącej znaków pieniężnych, których autentyczność budzi wątpliwości, oraz znaków fałszywych. Obejmuje dwa rodzaje działań: zatrzymywanie znaków podejrzanych oraz postępowanie z fałszywymi znakami pieniężnymi. Określenie „warunki i tryb” oznacza, że regulacja wskazuje zarówno okoliczności podejmowania tych działań, jak i sposób ich przeprowadzenia. Przepis nie opisuje jednak szczegółowych czynności.

w sprawie znaków pieniężnych podejrzanych co do autentyczności oraz fałszywych znaków pieniężnych

Przepis rozstrzyga, jakie zasady mają obowiązywać przy ekspertyzach wykonywanych przez NBP, jeżeli rozpoczęto je przed wejściem w życie tego rozporządzenia, ale do tego momentu ich nie zakończono. W takich przypadkach nie stosuje się nowych regulacji. Cała ekspertyza ma być prowadzona według przepisów, które obowiązywały wcześniej. Regulacja zapewnia więc ciągłość rozpoczętych prac i wskazuje, że sama zmiana przepisów nie zmienia zasad już prowadzonych ekspertyz.

Przepis określa obowiązek NBP po ujawnieniu nowego rodzaju podrobienia albo przerobienia znaku pieniężnego. Bank ma niezwłocznie przekazać informację Komendzie Głównej Policji. Zawiadomienie powinno zawierać nie tylko informację o pojawieniu się nowego falsyfikatu, lecz także opis jego charakterystycznych cech. Taki opis określa klasę fałszerską, czyli cechy danego typu podrobionego lub przerobionego znaku pieniężnego.

Znak pieniężny

Znak pieniężny w przepisach

w sprawie znaków pieniężnych podejrzanych co do autentyczności oraz fałszywych znaków pieniężnych3 przepisy