Zgromadzenie wierzycieli

Zgromadzenie wierzycieli to organ zbiorowy uczestników postępowania upadłościowego, którego zadaniem jest umożliwienie wierzycielom wspólnego wyrażania stanowiska i podejmowania uchwał w sprawach dotyczących przebiegu postępowania oraz sposobu ochrony ich interesów. Tworzą je wierzyciele upadłego, a zakres ich udziału może zależeć od istnienia i wysokości wierzytelności, a także od wymogów określonych w przepisach prawa upadłościowego.

Zgromadzenie wierzycieli nie jest stałym organem działającym bez przerwy. Jest zwoływane w sytuacjach przewidzianych w ustawie, co do zasady przez sędziego-komisarza. O terminie, miejscu i przedmiocie zgromadzenia zawiadamia się osoby uprawnione do udziału. Obradom przewodniczy sędzia-komisarz, który czuwa nad ich prawidłowym przebiegiem. Z posiedzenia sporządza się dokumentację, obejmującą w szczególności przebieg obrad i podjęte uchwały.

Do podstawowych funkcji zgromadzenia należy rozpatrywanie informacji przedstawianych wierzycielom przez syndyka oraz podejmowanie decyzji w sprawach wskazanych w przepisach. Uchwały mogą dotyczyć między innymi dalszego toku postępowania, sposobu zaspokojenia wierzycieli albo innych czynności wymagających zbiorowej decyzji. Sposób głosowania, wymagane większości oraz skuteczność uchwał określają przepisy prawa upadłościowego. Znaczenie głosu może być związane z wysokością uznanej wierzytelności, a nie tylko z liczbą obecnych osób.

Zgromadzenie wierzycieli należy odróżnić od rady wierzycieli. Rada jest organem o bardziej stałym charakterze i wykonuje zadania kontrolne lub opiniodawcze w zakresie określonym ustawą, natomiast zgromadzenie podejmuje decyzje podczas zwołanego posiedzenia. Instytucja ta służy koncentracji głosów wierzycieli i zapewnia im wpływ na postępowanie, w którym indywidualne dochodzenie roszczeń jest zastąpione wspólnym mechanizmem ustalania i zaspokajania wierzytelności. Termin występował również w regulacjach dotyczących dawnego postępowania upadłościowego.