Sąd Najwyższy sprawuje nadzór nad działalnością sądów powszechnych i wojskowych, ale tylko w zakresie orzekania. Chodzi więc o działalność tych sądów związaną z rozstrzyganiem spraw. Przepis nie wskazuje szczegółowych zasad wykonywania tego nadzoru, lecz określa, że należy on do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy wykonuje również inne czynności. Ich zakres może wynikać z Konstytucji oraz z ustaw. Oznacza to, że kompetencje Sądu Najwyższego nie ograniczają się do nadzoru nad orzekaniem sądów powszechnych i wojskowych. Przepis odsyła w tym zakresie do innych regulacji zawartych w Konstytucji i ustawach. Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego powołuje Prezydent Rzeczypospolitej. Powołanie następuje na sześcioletnią kadencję. Prezydent wybiera osobę spośród kandydatów przedstawionych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego. Oznacza to, że kandydaci są przedstawiani przez to zgromadzenie, natomiast sama czynność powołania należy do Prezydenta Rzeczypospolitej.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Trybunał Konstytucyjny składa się z 15 sędziów. Każdy z nich jest wybierany indywidualnie przez Sejm, a więc wyborowi podlega konkretna osoba, a nie wspólna lista sędziów. Kandydat musi wyróżniać się wiedzą prawniczą. Wybór następuje na 9 lat. Po zakończeniu tego okresu ta sama osoba nie może zostać ponownie wybrana do składu Trybunału. Przepis określa również sposób powoływania osób kierujących Trybunałem. Prezesa i Wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego powołuje Prezydent Rzeczypospolitej. Prezydent wybiera ich spośród kandydatów przedstawionych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Trybunału Konstytucyjnego. Oznacza to, że kandydatury przedstawia wskazane w przepisie zgromadzenie, natomiast samo powołanie należy do Prezydenta Rzeczypospolitej.

Zgromadzenie ogólne sędziów

Zgromadzenie ogólne sędziów w przepisach

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej2 przepisy