Art. 387 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) wprowadza instytucję tzw. „dobrowolnego poddania się karze” przez oskarżonego, co stanowi istotne uproszczenie i przyspieszenie postępowania karnego. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do tego przepisu.

### 1. Zakres zastosowania

Przepis ten ma zastosowanie do oskarżonych, którym zarzucono przestępstwo zagrożone karą nieprzekraczającą 15 lat pozbawienia wolności. Jest to istotne ograniczenie, które wyklucza możliwość zastosowania tej procedury w przypadku najpoważniejszych przestępstw, takich jak zabójstwo, które zagrożone są wyższymi karami.

### 2. Moment złożenia wniosku

Oskarżony może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej. Jest to kluczowy moment, ponieważ po jego upływie oskarżony traci możliwość skorzystania z tej uproszczonej procedury.

### 3. Treść wniosku

Wniosek może dotyczyć:
- Wydania wyroku skazującego i wymierzenia określonej kary lub środka karnego.
- Orzeczenia przepadku lub środka kompensacyjnego.
- Wydania określonego rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesienia kosztów procesu.

### 4. Obrońca z urzędu

Jeżeli oskarżony nie ma obrońcy z wyboru, sąd może na jego wniosek wyznaczyć mu obrońcę z urzędu. Jest to istotne zabezpieczenie praw oskarżonego, który może nie być świadomy wszystkich konsekwencji swojego wniosku.

### 5. Pouczenie przez sąd

Przed uwzględnieniem wniosku, sąd ma obowiązek pouczyć oskarżonego o treści art. 447 § 5 k.p.k., co ma na celu zapewnienie, że oskarżony jest świadomy swoich praw i konsekwencji złożenia wniosku.

### 6. Warunki uwzględnienia wniosku

Sąd może uwzględnić wniosek, gdy:
- Okoliczności popełnienia przestępstwa i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.
- Cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości.
- Prokurator wyrazi zgodę.
- Pokrzywdzony, należycie powiadomiony o terminie rozprawy i pouczony o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego takiego wniosku, nie zgłosi sprzeciwu.

### 7. Powiadomienie pokrzywdzonego

Jeżeli wniosek został złożony przed powiadomieniem pokrzywdzonego o terminie rozprawy, sąd ma obowiązek powiadomić go o treści wniosku. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony praw pokrzywdzonego.

### 8. Możliwość modyfikacji wniosku

Sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku od dokonania w nim wskazanej przez siebie zmiany. Jest to mechanizm, który pozwala sądowi na dostosowanie treści wniosku do okoliczności sprawy.

### 9. Uznanie dowodów za ujawnione

Przychylając się do wniosku, sąd może uznać za ujawnione dowody wymienione w akcie oskarżenia lub dokumenty przedłożone przez stronę. Jest to uproszczenie, które pozwala na pominięcie formalnego przeprowadzenia dowodów na rozprawie.

### Podsumowanie

Art. 387 k.p.k. wprowadza mechanizm, który pozwala na znaczne uproszczenie i przyspieszenie postępowania karnego w określonych przypadkach. Jest to korzystne zarówno dla oskarżonego, który może liczyć na łagodniejszy wymiar kary, jak i dla wymiaru sprawiedliwości, który może efektywniej zarządzać zasobami. Jednakże, aby zapewnić sprawiedliwość i ochronę praw wszystkich stron, przepis ten wprowadza szereg zabezpieczeń, takich jak konieczność zgody prokuratora i brak sprzeciwu pokrzywdzonego.

Kodeks postępowania karnego (kpk)

Przepis pozwala Policji na niejawne działania, gdy istnieją wcześniej uzyskane i wiarygodne informacje o przestępstwie. Celem jest ich sprawdzenie, ustalenie sprawców oraz zdobycie dowodów. Działania mogą polegać na nabyciu, zbyciu lub przejęciu przedmiotów pochodzących z przestępstwa, podlegających przepadkowi albo takich, których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub obrót są zabronione. Możliwe jest także przyjęcie lub wręczenie korzyści majątkowej oraz samo złożenie propozycji dokonania takich czynności. Działania mogą być niejawnie rejestrowane za pomocą urządzeń utrwalających obraz lub dźwięk. Decyzję podejmuje właściwy komendant Policji, ale potrzebuje wcześniejszej pisemnej zgody prokuratora okręgowego, który otrzymuje informacje o wynikach. Zasadniczo czynności mogą trwać do 3 miesięcy, a za zgodą prokuratora mogą zostać jednorazowo przedłużone o kolejne 3 miesiące. W uzasadnionych przypadkach mogą być kontynuowane także później, jeżeli pojawią się nowe, istotne okoliczności. Prokurator może w każdej chwili nakazać ich zakończenie. Materiały zawierające przydatne dowody są przekazywane prokuratorowi, natomiast pozostałe podlegają niezwłocznemu, komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.

o Policji

Art. 288 Ordynacji podatkowej reguluje uprawnienia kontrolujących w zakresie wstępu na teren, do budynku lub lokalu mieszkalnego kontrolowanego w celu przeprowadzenia oględzin lub przeszukania. Przepis ten jest istotny z punktu widzenia ochrony interesów fiskalnych państwa, ale jednocześnie musi być stosowany z poszanowaniem praw i wolności obywatelskich.

#### 1. Wstęp na teren, do budynku lub lokalu mieszkalnego

Kontrolujący mają prawo wstępu na teren, do budynku lub lokalu mieszkalnego kontrolowanego w kilku określonych przypadkach:
- **Oględziny**: Jeżeli miejsce to zostało wskazane jako miejsce wykonywania działalności gospodarczej lub jako siedziba kontrolowanego.
- **Niezbędność dla ustalenia zobowiązania podatkowego**: Jeżeli jest to konieczne dla ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego lub podstawy opodatkowania.
- **Weryfikacja wydatków na cele mieszkaniowe**: Jeżeli jest to niezbędne do zweryfikowania faktu poniesienia wydatków na cele mieszkaniowe uprawniających do skorzystania z ulg podatkowych.

#### 2. Przeszukanie lokali mieszkalnych i innych pomieszczeń

Przeszukanie może być przeprowadzone w sytuacjach, gdy:
- Powzięto informację o prowadzeniu niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej.
- W pomieszczeniach przechowywane są przedmioty, księgi podatkowe, akta lub inne dokumenty mogące mieć wpływ na ustalenie istnienia obowiązku podatkowego lub określenie wysokości zobowiązania podatkowego.

#### 3. Procedura uzyskania zgody prokuratora

Czynności przeszukania i oględzin wymagają zgody prokuratora rejonowego. Przed przystąpieniem do tych czynności kontrolowanemu musi być okazane postanowienie prokuratora o wyrażeniu zgody. Przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące przeszukania odnoszące się do Policji mają także zastosowanie do kontrolujących.

#### 4. Sporządzanie protokołu

Z przeprowadzonych czynności sporządza się protokół, który wymaga zatwierdzenia przez prokuratora. W razie odmowy zatwierdzenia protokołu, materiały i informacje zebrane w toku czynności nie stanowią dowodu w postępowaniu podatkowym.

#### 5. Zgoda kontrolowanego

Oględziny mogą być dokonywane za zgodą kontrolowanego. W razie braku takiej zgody, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące uzyskania zgody prokuratora.

#### 6. Obowiązki osób trzecich

Jeżeli nieruchomości lub ich części albo rzeczy znajdują się w posiadaniu osób trzecich, osoby te są obowiązane je udostępnić na żądanie organu podatkowego w celu przeszukania lub oględzin. Przepisy dotyczące uzyskania zgody prokuratora stosuje się odpowiednio.

### Wnioski

Art. 288 Ordynacji podatkowej stanowi istotne narzędzie w rękach organów podatkowych, umożliwiające skuteczne przeprowadzenie kontroli podatkowej. Jednocześnie przepisy te zawierają mechanizmy ochronne, takie jak wymóg uzyskania zgody prokuratora oraz sporządzanie protokołu, które mają na celu zabezpieczenie praw kontrolowanych podmiotów. Zastosowanie przepisów Kodeksu postępowania karnego dodatkowo wzmacnia te gwarancje, co jest szczególnie ważne w kontekście ochrony prywatności i wolności obywatelskich.

Zgoda prokuratora

Zgoda prokuratora w przepisach

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

o Policji1 przepis

Ordynacja podatkowa1 przepis