Przepis pozwala Radzie tworzyć zespoły zajmujące się określonymi problemami. Mogą one mieć charakter stały albo doraźny. O utworzeniu zespołu Rada decyduje w uchwale. Dokument ten musi wskazywać dwa elementy: zadania, które zespół ma realizować, oraz jego skład. Dzięki temu od początku wiadomo, czym zespół ma się zajmować i kto został do niego powołany.

w sprawie Krajowej Rady Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych

Zespoły problemowe tworzą osoby należące do Rady. Ich pierwsze posiedzenie zwołuje przewodniczący Rady. Następnie pracom zespołu kieruje wybrany przez jego członków przewodniczący, którym może być tylko członek Rady. Oznacza to, że zespół sam wybiera osobę prowadzącą jego posiedzenia, ale wybór musi dotyczyć jednego z członków Rady. Przepis rozdziela więc zadanie zwołania pierwszego posiedzenia od funkcji kierowania zespołem.

Zespół może skutecznie zająć stanowisko tylko wtedy, gdy obecna jest co najmniej połowa jego członków. Następnie rozstrzygnięcie zapada według zasady zwykłej większości głosów, czyli za stanowiskiem musi opowiedzieć się więcej członków niż przeciw niemu. Przepis uzależnia więc podjęcie stanowiska od spełnienia dwóch warunków: odpowiedniej liczby obecnych oraz uzyskania przewagi głosów popierających.

Przepis wskazuje, że Rada przyjmuje, w formie uchwały, regulamin dotyczący samej Rady oraz regulaminy poszczególnych zespołów problemowych. Oznacza to, że do Rady należy uchwalenie tych dokumentów. Regulaminy są odrębne: jeden odnosi się do Rady, a pozostałe do zespołów problemowych. Przepis nie określa ich treści, lecz wskazuje, kto je uchwala i czego dotyczą.

Przepis przyznaje dyrektorowi możliwość elastycznego organizowania pracy Instytutu. Może on utworzyć samodzielne stanowisko pracy albo zespół zajmujący się określonymi problemami. Stanowisko lub zespół może działać stale albo doraźnie. Dyrektor określa nazwę, a w przypadku zespołu także jego skład osobowy. Ustala również zakres zadań oraz sposób pracy. Dzięki temu może dopasować organizację do bieżących lub stałych potrzeb Instytutu.

w sprawie nadania statutu Narodowemu Instytutowi Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego

Prezes Wód Polskich może powoływać trzy rodzaje struktur: jednostki służące realizacji projektów, komisje opiniodawczo-doradcze oraz zespoły problemowe. Struktury mogą mieć charakter stały albo doraźny. Oznacza to, że ich utworzenie zależy od decyzji Prezesa, a nie jest jego obowiązkiem. Przy tworzeniu każdej struktury Prezes określa jej nazwę, skład osobowy, zakres zadań oraz sposób organizacji pracy.

w sprawie nadania statutu Państwowemu Gospodarstwu Wodnemu Wody Polskie

Przepis wskazuje, w jaki sposób efekty pracy zespołów problemowych trafiają do Krajowej Rady Bibliotecznej. Zespoły przedstawiają Radzie swoje wnioski i ustalenia w uporządkowanej formie opinii albo rekomendacji. Oznacza to, że Rada otrzymuje stanowisko zespołu jako odrębny materiał, który może zostać wykorzystany w jej dalszych pracach. Przepis nie wskazuje, którą z tych form należy zastosować w konkretnej sytuacji.

w sprawie organizacji i trybu działania Krajowej Rady Bibliotecznej

Rada Działalności Pożytku Publicznego może tworzyć zespoły zajmujące się określonymi problemami. Mogą one mieć charakter stały albo zostać powołane w doraźnym celu. Powołanie zespołu następuje w formie uchwały Rady. W takim dokumencie trzeba wskazać dwa elementy: zadania zespołu, czyli zakres spraw, którymi ma się zajmować, oraz jego skład osobowy, a więc osoby wchodzące w jego skład. Dzięki temu wiadomo, czym zespół ma się zajmować i kto do niego należy.

w sprawie Rady Działalności Pożytku Publicznego

Zespół może skutecznie rozstrzygnąć przedstawioną sprawę tylko wtedy, gdy w posiedzeniu uczestniczy odpowiednia liczba jego członków. Wymagana jest obecność co najmniej połowy całego składu zespołu. Po spełnieniu tego warunku decyduje wynik głosowania: stanowisko zostaje przyjęte, gdy opowie się za nim więcej członków niż przeciw. Sama obecność wymaganej liczby osób nie oznacza więc jeszcze przyjęcia stanowiska.

Przepis pozwala Radzie oraz zespołom problemowym zapraszać na posiedzenia osoby, które nie należą do ich składu. Takie osoby mogą uczestniczyć w obradach, ale ich głos ma wyłącznie charakter doradczy. Mogą więc przedstawiać opinie lub informacje, jednak nie uzyskują takich samych uprawnień jak członkowie Rady albo zespołu. O zaproszeniu decyduje Rada lub dany zespół.

Rada ustala regulamin, czyli dokument opisujący szczegółowe zasady jej funkcjonowania. Regulamin powinien wyjaśniać, jak zorganizowana jest Rada i w jaki sposób wykonuje swoje zadania. Musi także określać zasady pracy zespołów problemowych, które działają w ramach Rady. Dzięki temu jeden dokument porządkuje zarówno działanie całej Rady, jak i sposób pracy jej zespołów.

Zespół problemowy

Zespół problemowy w przepisach

w sprawie Krajowej Rady Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych4 przepisy

w sprawie nadania statutu Narodowemu Instytutowi Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego1 przepis

w sprawie nadania statutu Państwowemu Gospodarstwu Wodnemu Wody Polskie1 przepis

w sprawie organizacji i trybu działania Krajowej Rady Bibliotecznej1 przepis

w sprawie Rady Działalności Pożytku Publicznego4 przepisy