Żegluga międzynarodowa

„Żegluga międzynarodowa” to, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, żegluga określona przede wszystkim przez położenie portu rozpoczęcia i zakończenia podróży albo miejsca, do którego statek płynie. Definicja wskazuje konkretne układy tras, które należy traktować jako międzynarodowe.

Chodzi o żeglugę:

• między portem polskim a portem zagranicznym, niezależnie od kierunku podróży,
• między dwoma portami polskimi, ale tylko wtedy, gdy ten odcinek jest częścią podróży morskiej prowadzącej do portu zagranicznego,
• między portem polskim a miejscem przeznaczenia znajdującym się poza granicą polskiego morza terytorialnego,
• między portem zagranicznym a takim miejscem przeznaczenia,
• między portami zagranicznymi, jeżeli podróż wiąże się również z miejscem przeznaczenia położonym poza granicą polskiego morza terytorialnego.

Istotne jest więc nie tylko to, z jakiego portu i do jakiego portu odbywa się rejs, lecz także to, czy trasa obejmuje miejsce położone poza granicą polskiego morza terytorialnego. Szczególne znaczenie ma żegluga pomiędzy portami polskimi. Sama podróż krajowa nie jest automatycznie żeglugą międzynarodową. Może zostać tak zakwalifikowana tylko wtedy, gdy stanowi część dalszej podróży morskiej do portu zagranicznego.

Definicja służy wyznaczeniu zakresu pojęcia używanego w ustawie. Dzięki niej można odróżnić żeglugę międzynarodową od rejsów odbywających się wyłącznie w granicach polskiego obszaru morskiego lub pomiędzy polskimi portami bez związku z podróżą do portu zagranicznego. W praktyce znaczenie ma zatem przebieg całej podróży, a nie wyłącznie pojedynczy odcinek trasy. kwalifikacja danego rejsu według tych kryteriów pozwala ustalić, czy w konkretnym przypadku zastosowanie ma pojęcie „żeglugi międzynarodowej” występujące w przepisach podatkowych.