Zdrowie publiczne

Zdrowie publiczne to pojęcie opisujące kondycję zdrowotną zbiorowości, a nie pojedynczej osoby. W rozumieniu ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi chodzi o stan zdrowia całego społeczeństwa albo wyodrębnionej jego części, oceniany na podstawie określonych danych.

Elementy pojęcia:

• odnosi się do zbiorowości, czyli całego społeczeństwa lub jego części;
• dotyczy ogólnego stanu zdrowotnego tej zbiorowości;
• jest ustalane na podstawie wskaźników epidemiologicznych i demograficznych.

Oznacza to, że zdrowie publiczne nie jest oceniane wyłącznie przez pojedyncze przypadki zachorowań. Znaczenie mają dane pozwalające opisać sytuację zdrowotną większej grupy osób, w tym informacje o występowaniu chorób i zakażeń oraz o cechach i strukturze ludności. Wskaźniki stanowią podstawę do możliwie obiektywnego określenia skali i charakteru zjawisk wpływających na zdrowie społeczeństwa lub jego części.

W ustawie definicja wyznacza zakres, w jakim należy rozumieć ochronę i ocenę zdrowia zbiorowego. Ma znaczenie przy rozpoznawaniu sytuacji epidemiologicznej, analizowaniu zagrożeń oraz planowaniu działań związanych z zapobieganiem i zwalczaniem zakażeń i chorób zakaźnych. Pozwala także odróżnić działania ukierunkowane na interes całej populacji od czynności dotyczących wyłącznie indywidualnego stanu zdrowia.

W praktyce odwołanie do zdrowia publicznego wskazuje, że określone rozwiązanie powinno uwzględniać skutki dla większej grupy osób. Pojęcie może mieć znaczenie również w innych przepisach, między innymi przy ocenie ochrony zdrowia zbiorowego w sprawach dotyczących wód i miejsc przeznaczonych do kąpieli, a także przy określaniu zadań lub interesów związanych z bezpieczeństwem zdrowotnym społeczeństwa.