Przepis wymaga, aby kasa przed przyjęciem poręczenia kredytu lub pożyczki uwzględniła zdolność kredytową członka, który poręczenia udziela. Kasa nie może więc zaakceptować poręczenia bez powiązania tej decyzji z oceną zdolności kredytowej poręczyciela. Do takich sytuacji stosuje się również, odpowiednio, wskazane przepisy Prawa bankowego. Oznacza to, że te regulacje mają zastosowanie w zakresie właściwym dla poręczenia przyjmowanego przez kasę od jej członka.

o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

Bank może zmniejszyć przyznaną kwotę kredytu albo wypowiedzieć umowę kredytu w dwóch sytuacjach. Pierwsza występuje wtedy, gdy kredytobiorca nie dotrzymuje warunków, na jakich udzielono kredytu. Druga dotyczy utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej. Oznacza to, że w ocenie banku kredytobiorca nie ma już zdolności do spłaty zobowiązania na zasadach związanych z udzieleniem kredytu. Zasada ta obowiązuje z zastrzeżeniem sytuacji, w których ustawa Prawo restrukturyzacyjne stanowi inaczej. Jeżeli umowa nie przewiduje dłuższego terminu, wypowiedzenie umowy kredytu powinno nastąpić z zachowaniem 30-dniowego terminu wypowiedzenia. Jeżeli kredytobiorcy grozi upadłość, termin ten wynosi 7 dni. Przepis wskazuje więc dwa podstawowe terminy, zależne od sytuacji kredytobiorcy, przy czym strony mogą w umowie ustalić termin dłuższy niż 30 dni. Bank nie może wypowiedzieć umowy z powodu utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej ani zagrożenia jego upadłością, jeżeli zgodził się na realizację programu naprawczego przez kredytobiorcę. Ta ochrona obowiązuje przez cały okres realizacji programu. Wyjątkiem jest sytuacja, w której bank stwierdzi, że program naprawczy nie jest należycie realizowany. Wtedy ograniczenie dotyczące wypowiedzenia umowy przestaje mieć zastosowanie.

Prawo bankowe

§ 54 omawia zasady wyceny nieruchomości w kontekście procedur oceny zdolności kredytowej oraz zabezpieczenia wierzytelności, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe oraz ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami.

1. **Podstawowe zasady wyceny**:
   - Wartość nieruchomości określa się na dzień wyceny, uwzględniając stan nieruchomości i poziom cen obowiązujących w tym dniu.
   - Jeżeli wycena ma uwzględniać przyszły rozwój nieruchomości, należy brać pod uwagę stan techniczno-użytkowy, stan zagospodarowania oraz stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej po zakończeniu zakładanego okresu rozwoju. Dodatkowo, uwzględnia się stan prawny, stan otoczenia nieruchomości oraz poziom cen na dzień wyceny.

2. **Rola rzeczoznawcy majątkowego**:
   - Rzeczoznawca majątkowy ma obowiązek wskazać obszary ryzyka mogące wpływać na wartość nieruchomości w przyszłości.
   - Rzeczoznawca ujawnia również okoliczności poznane w trakcie wyceny, które mogą ograniczać przydatność nieruchomości jako zabezpieczenia wierzytelności. Informacje te stanowią załącznik do operatu szacunkowego.

3. **Uwzględnienie wewnętrznych uregulowań instytucji finansowych**:
   - Wycena nieruchomości może być przeprowadzona z uwzględnieniem wewnętrznych uregulowań stosowanych przez instytucje oferujące usługi finansowe, pod warunkiem, że nie są one sprzeczne z przepisami prawa.

4. **Zastosowanie przepisów do innych zobowiązań**:
   - Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio, gdy wyceniana nieruchomość stanowi lub będzie stanowić zabezpieczenie innego zobowiązania ustanowionego na rzecz instytucji finansowych.

**Analiza prawna**:
- Przepisy te mają na celu zapewnienie rzetelnej i obiektywnej wyceny nieruchomości, która jest kluczowa dla oceny zdolności kredytowej oraz zabezpieczenia wierzytelności.
- Uwzględnienie przyszłego rozwoju nieruchomości w wycenie pozwala na bardziej kompleksową ocenę jej wartości, co jest istotne z punktu widzenia zarówno kredytodawcy, jak i kredytobiorcy.
- Obowiązek ujawnienia przez rzeczoznawcę majątkowego obszarów ryzyka oraz okoliczności ograniczających przydatność nieruchomości jako zabezpieczenia wierzytelności zwiększa transparentność procesu wyceny i pozwala na lepszą ocenę ryzyka przez instytucje finansowe.
- Możliwość uwzględnienia wewnętrznych uregulowań instytucji finansowych w procesie wyceny nieruchomości, pod warunkiem zgodności z przepisami prawa, pozwala na elastyczność w dostosowywaniu procedur wyceny do specyfiki działalności danej instytucji.

**Wnioski**:
- Przepisy § 54 w sprawie wyceny nieruchomości są istotnym elementem regulacji dotyczących oceny zdolności kredytowej oraz zabezpieczenia wierzytelności.
- Zapewniają one rzetelność i obiektywizm procesu wyceny, co jest kluczowe dla stabilności rynku finansowego.
- Rola rzeczoznawcy majątkowego jest kluczowa w identyfikacji ryzyk i ograniczeń związanych z wycenianą nieruchomością, co przyczynia się do lepszej oceny ryzyka przez instytucje finansowe.

Zdolność kredytowa

Zdolność kredytowa w przepisach

o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych1 przepis

Prawo bankowe1 przepis

w sprawie wyceny nieruchomości1 przepis