Zbiór danych przestrzennych

Zbiór danych przestrzennych to uporządkowana całość obejmująca dane dotyczące przestrzeni, którą można odróżnić od innych zbiorów na podstawie cech wspólnych jej elementów. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Infrastruktura informacji przestrzennej” i służy do określania określonej kategorii danych wykorzystywanych w ramach tej infrastruktury.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• zestaw danych, czyli co najmniej pewna grupa powiązanych ze sobą informacji, a nie pojedyncza informacja rozpatrywana osobno,
• przestrzenny charakter danych, odnoszący się do obiektów, zjawisk lub obszarów możliwych do powiązania z określonym miejscem albo położeniem,
• wspólne cechy, dzięki którym poszczególne dane można uznać za należące do jednej całości,
• rozpoznawalność zbioru, czyli możliwość wskazania, że dana grupa informacji tworzy odrębny zestaw, a nie przypadkowe połączenie danych.

Wspólne cechy mogą wynikać z treści danych, ich związku z określonym rodzajem obiektów lub z podobnego sposobu wykorzystania. Istotne jest to, że zbiór można wyodrębnić i opisać jako samodzielną kategorię. Nie chodzi więc wyłącznie o techniczne miejsce przechowywania informacji, takie jak plik, baza danych czy system informatyczny. Jeden zbiór może być przechowywany w różnych rozwiązaniach technicznych, jeżeli nadal tworzy rozpoznawalną całość.

W ustawie pojęcie pomaga porządkować informacje przestrzenne i wskazywać, czego dotyczą obowiązki związane z ich gromadzeniem, udostępnianiem oraz wykorzystywaniem w infrastrukturze informacji przestrzennej. Ma to znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala ustalić zakres informacji podlegających organizowaniu i wyszukiwaniu. Ułatwia także odróżnienie poszczególnych kategorii danych, ich opisanie oraz powiązanie z innymi informacjami przestrzennymi.

Przykładowo, dane dotyczące jednego rodzaju obiektów przestrzennych mogą tworzyć odrębny zbiór, jeżeli łączy je wspólna cecha pozwalająca rozpoznać je jako jednolitą grupę. O tym, czy dana grupa informacji jest zbiorem danych przestrzennych, decyduje zatem nie sama liczba danych, lecz ich przestrzenny charakter oraz występowanie cech uzasadniających traktowanie ich jako jednej, wyodrębnionej całości.