Zawieszenie przedawnienia

Zawieszenie przedawnienia to czasowe wstrzymanie biegu terminu, po którego upływie dochodzenie roszczenia może zostać ograniczone wskutek przedawnienia. W okresie zawieszenia termin nie biegnie, natomiast czas, który upłynął przed wystąpieniem przyczyny zawieszenia, pozostaje uwzględniony. Po ustaniu tej przyczyny bieg przedawnienia jest kontynuowany, a nie rozpoczyna się od początku. Odróżnia to zawieszenie od przerwania przedawnienia, które co do zasady powoduje rozpoczęcie biegu nowego terminu.

Zawieszenie może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w przepisach. Jego przyczyną może być określona przeszkoda uniemożliwiająca dochodzenie roszczenia, a także szczególna sytuacja osobista lub prawna wskazana przez ustawodawcę. Przykładem jest zawieszenie biegu przedawnienia w prawie pracy z powodu siły wyższej. Szczególne uregulowanie dotyczy również roszczenia o urlop wypoczynkowy, którego przedawnienie nie biegnie w czasie urlopu wychowawczego.

Instytucja ta występuje przede wszystkim w prawie cywilnym i prawie pracy, a odpowiednie zasady mają zastosowanie także do roszczeń wekslowych na podstawie Prawa wekslowego. Przepisy mogą odmiennie określać przesłanki zawieszenia, moment jego rozpoczęcia i zakończenia oraz skutki wobec innych osób.

Znaczenie zawieszenia zależy także od rodzaju więzi prawnej między stronami. W zobowiązaniach solidarnych zawieszenie dotyczące jednego dłużnika nie musi wpływać na współdłużników. Odmiennie, w określonych stosunkach między wierzycielami solidarnymi zawieszenie może wywoływać skutek wobec wszystkich wierzycieli. W prawie wekslowym zakres skutków zawieszenia i przerwania przedawnienia wobec dłużników wekslowych wynika z przepisów szczególnych. Zawieszenie nie rozstrzyga samo w sobie o istnieniu roszczenia, lecz wpływa na obliczanie terminu, w którym może ono być dochodzone.