Zawieszenie postępowania

Zawieszenie postępowania to czasowe wstrzymanie jego dalszego biegu z powodu przeszkody, która uniemożliwia albo utrudnia prowadzenie sprawy, lub z przyczyn przewidzianych w ustawie. Nie kończy ono postępowania i nie jest równoznaczne z jego umorzeniem. W okresie zawieszenia organ albo sąd co do zasady nie podejmuje czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy, jednak może wykonywać działania konieczne do zabezpieczenia dowodów lub ochrony praw uczestników.

Zawieszenie może nastąpić z urzędu albo na wniosek strony. W niektórych sytuacjach jest obowiązkowe, a w innych zależy od oceny sądu lub organu. Przykładową przyczyną jest długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępowania karnego. W postępowaniu cywilnym zawieszenie może być związane między innymi z koniecznością rozstrzygnięcia innej sprawy, śmiercią strony albo oczekiwaniem na informacje dotyczące postępowania przed Urzędem Patentowym. W postępowaniu administracyjnym może nastąpić między innymi wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia przez inny organ lub sąd. Możliwe jest również zawieszenie na zgodny wniosek strony, jeżeli nie sprzeciwiają się temu inne strony i nie narusza to interesu społecznego.

O zawieszeniu rozstrzyga się co do zasady w formie postanowienia. Po ustaniu przyczyny zawieszenia postępowanie podejmuje się z urzędu albo na wniosek, zależnie od rodzaju sprawy i przepisów szczególnych. Jeżeli strona przez określony czas nie wystąpi o podjęcie postępowania administracyjnego zawieszonego na jej wniosek, może ono zostać uznane za wycofane.

Zawieszenie wpływa na terminy procesowe i możliwość dokonywania czynności, przy czym szczegółowe skutki zależą od rodzaju postępowania. Na postanowienie o zawieszeniu w niektórych postępowaniach, w szczególności karnym, przysługuje zażalenie. Instytucja ta występuje także w sprawach dotyczących wykroczeń, zobowiązań podatkowych i przepadku mienia.