Art. 151 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje kwestie dotyczące miejsca odbywania się posiedzeń sądowych oraz możliwości przeprowadzania posiedzeń zdalnych. Przepis ten ma na celu dostosowanie procedur sądowych do współczesnych realiów technologicznych, jednocześnie zapewniając pełną ochronę praw procesowych stron.

#### 1. Miejsce odbywania się posiedzeń sądowych

Zgodnie z pierwszym zdaniem art. 151 k.p.c., posiedzenia sądowe odbywają się w budynku sądowym. Wyjątki od tej zasady są przewidziane w dwóch sytuacjach:
- gdy czynności sądowe muszą być wykonane w innym miejscu,
- gdy odbycie posiedzenia poza budynkiem sądowym ułatwia przeprowadzenie sprawy lub przyczynia się znacznie do zaoszczędzenia kosztów.

#### 2. Posiedzenia zdalne

Przepis wprowadza możliwość przeprowadzania posiedzeń jawnych przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających ich przeprowadzenie na odległość (posiedzenia zdalne). Przewodniczący może zarządzić takie posiedzenie, jeżeli:
- nie stoi temu na przeszkodzie charakter czynności, które mają być dokonane na posiedzeniu,
- przeprowadzenie posiedzenia zdalnego zagwarantuje pełną ochronę praw procesowych stron i prawidłowy tok postępowania.

W przypadku posiedzeń zdalnych, sąd i protokolant przebywają na sali sądowej, natomiast pozostałe osoby uczestniczące w posiedzeniu mogą przebywać poza budynkiem sądu. Przepis ten umożliwia elastyczne podejście do organizacji posiedzeń, co jest szczególnie istotne w kontekście pandemii COVID-19 oraz w sytuacjach, gdy uczestnicy posiedzenia mają trudności z osobistym stawiennictwem.

#### 3. Procedura zarządzania posiedzeniem zdalnym

Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia zdalnego z urzędu lub na wniosek osoby, która ma uczestniczyć w posiedzeniu i wskazała adres poczty elektronicznej. Termin do złożenia wniosku wynosi 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia albo wezwania na posiedzenie. Przewodniczący może również zastrzec, że określona osoba weźmie udział w posiedzeniu zdalnym poza budynkiem sądu prowadzącego postępowanie, jeżeli będzie przebywać w budynku innego sądu.

#### 4. Udział osób pozbawionych wolności

Przewodniczący może zarządzić, że osoba pozbawiona wolności będzie uczestniczyć w czynnościach procesowych wyłącznie w ramach posiedzenia zdalnego. W takim przypadku w miejscu przebywania tej osoby bierze udział przedstawiciel administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego, pełnomocnik, jeżeli został ustanowiony, oraz tłumacz, jeżeli został powołany. Przepis ten stosuje się odpowiednio do osób objętych postępowaniem terapeutycznym na podstawie odrębnych przepisów.

#### 5. Informowanie uczestników o posiedzeniu zdalnym

Wzywając na posiedzenie zdalne, informuje się jego uczestników o możliwości stawiennictwa na sali sądowej lub zgłoszenia zamiaru zdalnego udziału w posiedzeniu. Uczestnicy są pouczani, że zamiar ten należy zgłosić najpóźniej na 3 dni robocze przed wyznaczonym terminem posiedzenia oraz że do skutecznego zgłoszenia wystarcza zachowanie formy określonej w art. 226^1 pkt 2 lit. b, przy jednoczesnym wskazaniu adresu poczty elektronicznej.

#### 6. Skuteczność czynności procesowych

Czynności procesowe dokonane w trakcie posiedzenia zdalnego przez strony i innych uczestników przebywających poza salą sądu prowadzącego postępowanie są skuteczne, chyba że ustawa wymaga ich dokonania w formie pisemnej. Osoba biorąca udział w posiedzeniu zdalnym przebywająca poza budynkiem sądu jest zobowiązana poinformować sąd o miejscu, w którym przebywa, oraz dołożyć wszelkich starań, aby warunki w miejscu jej pobytu licowały z powagą sądu i nie stanowiły przeszkody do dokonania czynności procesowych z jej udziałem.

#### 7. Standardy techniczne

Minister Sprawiedliwości podaje, w drodze obwieszczenia, na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej informacje o standardach technicznych oprogramowania i wymaganiach sprzętowych niezbędnych do uczestniczenia w posiedzeniu zdalnym.

### Podsumowanie

Art. 151 k.p.c. wprowadza nowoczesne rozwiązania umożliwiające przeprowadzanie posiedzeń sądowych zdalnie, co jest odpowiedzią na potrzeby współczesnego społeczeństwa. Przepis ten zapewnia elastyczność i efektywność postępowania sądowego, jednocześnie dbając o pełną ochronę praw procesowych stron.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 267 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) reguluje kwestie związane z poręczeniem majątkowym, które jest jednym ze środków zapobiegawczych stosowanych w postępowaniu karnym. Poręczenie majątkowe polega na złożeniu określonej sumy pieniężnej lub innych wartości majątkowych jako gwarancji, że oskarżony będzie przestrzegał warunków nałożonych przez sąd, w tym stawiennictwa na wezwania sądu.

Komentarz do art. 267 k.p.k.:

1. **Zawiadomienie osoby składającej poręczenie majątkowe**:
   - Przepis ten nakłada obowiązek na organy prowadzące postępowanie karne, aby każdorazowo zawiadamiały osobę, która złożyła poręczenie majątkowe, o wezwaniu oskarżonego do stawiennictwa. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony interesów osoby poręczającej, która musi być świadoma, kiedy oskarżony jest zobowiązany do stawienia się przed sądem lub innym organem procesowym.
   - Zawiadomienie to ma na celu umożliwienie osobie poręczającej monitorowanie, czy oskarżony wywiązuje się ze swoich obowiązków, co jest kluczowe dla utrzymania poręczenia majątkowego.

2. **Odpowiednie stosowanie art. 138 i 139 § 1 k.p.k.**:
   - Art. 138 k.p.k. dotyczy sposobu doręczania pism procesowych, w tym wezwań, a art. 139 § 1 k.p.k. reguluje doręczanie pism w przypadku niemożności doręczenia ich bezpośrednio adresatowi.
   - Odpowiednie stosowanie tych przepisów oznacza, że zawiadomienia skierowane do osoby składającej poręczenie majątkowe powinny być doręczane zgodnie z zasadami określonymi w art. 138 i 139 § 1 k.p.k. Oznacza to, że zawiadomienia te mogą być doręczane osobiście, za pośrednictwem poczty, kuriera, a w przypadku niemożności doręczenia bezpośredniego - poprzez pozostawienie zawiadomienia w skrzynce pocztowej, na drzwiach mieszkania lub w miejscu pracy adresata, lub w inny sposób przewidziany przez prawo.

3. **Znaczenie praktyczne**:
   - Przepis ten ma na celu zapewnienie transparentności i odpowiedzialności w procesie stosowania poręczenia majątkowego. Osoba składająca poręczenie musi być na bieżąco informowana o sytuacji procesowej oskarżonego, aby mogła podjąć odpowiednie kroki w przypadku, gdyby oskarżony nie stawiał się na wezwania.
   - W praktyce, niedopełnienie obowiązku zawiadomienia osoby poręczającej może prowadzić do komplikacji procesowych, a nawet do utraty złożonego poręczenia, jeśli oskarżony nie wywiąże się z obowiązków nałożonych przez sąd.

Podsumowując, art. 267 k.p.k. jest istotnym przepisem, który chroni interesy osób składających poręczenie majątkowe, zapewniając im prawo do informacji o wezwaniu oskarżonego do stawiennictwa. Odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących doręczania pism procesowych ma na celu zapewnienie skuteczności i prawidłowości postępowania karnego.

Zawiadomienie wezwania

Zawiadomienie wezwania w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego2 przepisy

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis