Zasiłek dla opiekuna

Zasiłek dla opiekuna to szczególne świadczenie pieniężne związane ze sprawowaniem opieki nad osobą z niepełnosprawnością. Jego zasady przyznawania i wypłaty określa ustawa o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. Świadczenie ma przede wszystkim charakter ochronny i wyrównawczy, ponieważ jest przeznaczone dla osób, które faktycznie zajmują się bliskim wymagającym opieki, a wskutek zmian przepisów utraciły wcześniej przyznane świadczenie pielęgnacyjne.

Uprawnienie do zasiłku nie powstaje wyłącznie z powodu samego pokrewieństwa z osobą z niepełnosprawnością. Znaczenie mają także okoliczności sprawowania opieki, spełnienie ustawowych warunków oraz wcześniejsza sytuacja świadczeniobiorcy. W praktyce zasiłek dla opiekuna jest związany z określoną grupą opiekunów, których prawo do świadczenia pielęgnacyjnego wygasło w związku ze zmianą regulacji, mimo że nadal spełniali warunki dotyczące opieki.

Najważniejsze cechy zasiłku dla opiekuna:

• jest odrębnym świadczeniem od świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego;
• przysługuje po ustaleniu, że zostały spełnione warunki przewidziane w ustawie;
• pozostaje związany z koniecznością sprawowania opieki nad osobą, której niepełnosprawność lub stopień niepełnosprawności potwierdza odpowiednie orzeczenie;
• może mieć znaczenie dla obowiązku objęcia opiekuna ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi, na zasadach wynikających z przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych.

Świadczenie jest przyznawane i wypłacane w postępowaniu administracyjnym. Organ właściwy do jego ustalenia bada dokumenty dotyczące osoby wymagającej opieki oraz opiekuna, a także ciągłość i zakres opieki. Przedłużenie okresu ważności orzeczenia o niepełnosprawności na podstawie przepisów szczególnych może wpływać na okres, za który przysługują świadczenia zależne od takiego orzeczenia.

Informacje o uprawnieniu do zasiłku mogą być przetwarzane i udostępniane właściwym organom na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Ustawa przewiduje również obowiązek poinformowania osób, których może dotyczyć to świadczenie, o możliwości jego uzyskania.