Zasiłek chorobowy

Zasiłek chorobowy to świadczenie pieniężne z ubezpieczenia społecznego, przysługujące ubezpieczonemu za czas czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby albo innych okoliczności uznanych przez przepisy za równoważne chorobie. Jego celem jest częściowe zastąpienie dochodu utraconego w okresie, w którym ubezpieczony nie może wykonywać pracy.

Prawo do zasiłku powstaje po spełnieniu warunków określonych w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, w szczególności po objęciu odpowiednim ubezpieczeniem oraz, w przypadkach przewidzianych w przepisach, po upływie okresu wyczekiwania. Zasiłek może przysługiwać między innymi pracownikom oraz osobom objętym dobrowolnym lub obowiązkowym ubezpieczeniem chorobowym. Podstawą ustalenia prawa do świadczenia i jego wysokości są reguły wskazane w tej ustawie, a nie samo wystąpienie dolegliwości zdrowotnych.

W stosunku pracy zasiłek chorobowy należy odróżnić od wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, które na zasadach określonych w Kodeksie pracy obciąża pracodawcę za początkowy okres niezdolności. Zasiłek jest natomiast świadczeniem z ubezpieczenia społecznego. Po wyczerpaniu okresu pobierania zasiłku, jeżeli ubezpieczony nadal jest niezdolny do pracy, lecz dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy, może wchodzić w grę świadczenie rehabilitacyjne.

Ubezpieczony może utracić prawo do zasiłku, jeżeli w okresie niezdolności do pracy wykonuje pracę zarobkową albo wykorzystuje zwolnienie niezgodnie z jego celem. Przepisy określają także sposób ustalania takich okoliczności. Sprawy o zasiłek chorobowy należą do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, a niektóre z nich rozpoznają sądy rejonowe. Zasady dotyczące świadczeń ubezpieczeniowych mogą obejmować również osoby wykonujące określone zawody na szczególnych zasadach, w tym adwokatów.