Zarządzanie ograniczeniami systemowymi

Zarządzanie ograniczeniami systemowymi to, w rozumieniu ustawy „Prawo energetyczne”, działalność gospodarcza prowadzona przez operatora systemu w ramach usług przesyłania lub dystrybucji. Podejmuje się ją wtedy, gdy w działaniu systemu występują ograniczenia techniczne, które mogą wpływać na jego bezpieczne funkcjonowanie albo na możliwość utrzymania wymaganych parametrów energii elektrycznej lub paliw gazowych.

Pojęcie obejmuje dwa obszary:

• w systemie elektroenergetycznym dotyczy zapewnienia bezpiecznej pracy systemu oraz utrzymania wymaganej jakości energii elektrycznej, także w razie ograniczeń sieciowych i innych ograniczeń technicznych;
• w systemie gazowym służy zapewnieniu bezpiecznego funkcjonowania systemu oraz zachowaniu wymaganych parametrów technicznych paliw gazowych, gdy pojawiają się ograniczenia techniczne w jego przepustowości.

Istotnym elementem tej definicji jest działanie operatora w ramach już świadczonych usług przesyłania lub dystrybucji. Nie chodzi więc o każdą aktywność związaną z energią lub gazem, lecz o działania podejmowane w celu reagowania na techniczne ograniczenia pracy odpowiedniej infrastruktury. Wymagane parametry jakościowe energii elektrycznej oraz parametry techniczne paliw gazowych są ustalane zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie wskazanych w ustawie upoważnień.

W praktyce zarządzanie ograniczeniami systemowymi oznacza organizowanie pracy systemu w taki sposób, aby mimo występujących problemów technicznych zachować jego bezpieczeństwo i odpowiednią jakość dostarczanego medium. Definicja ustawowa wskazuje zatem zarówno podmiot odpowiedzialny za te działania, czyli operatora systemu, ich podstawę, czyli świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji, jak i ich cel, którym jest ograniczenie skutków technicznych zakłóceń w systemie elektroenergetycznym lub gazowym.