Zarządzający zorganizowanym terenem narciarskim

„Zarządzający zorganizowanym terenem narciarskim” to podmiot wskazany w ustawie „Bezpieczeństwo i ratownictwo w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich”, który ma określony tytuł prawny do terenu narciarskiego albo do urządzeń służących do przewozu osób, jeśli przy tych urządzeniach znajduje się taki teren. Pojęcie nie oznacza więc wyłącznie właściciela całego obiektu. Obejmuje także podmioty, które korzystają z niego lub władają nim na innej podstawie.

Zarządzającym może być:

• osoba fizyczna,
• osoba prawna,
• jednostka organizacyjna, która nie ma osobowości prawnej.

Warunkiem jest pozostawanie w jednym z określonych związków prawnych z terenem lub urządzeniami transportu linowego albo taśmowego. Może chodzić o własność, użytkowanie, najem, dzierżawę albo inny tytuł prawny. Ten ostatni element pozwala objąć definicją również sytuacje, w których podmiot włada terenem lub urządzeniami na podstawie innego, prawnie uzasadnionego uprawnienia, niewymienionego osobno w przepisie.

Istotne jest także to, że przedmiotem takiego tytułu może być sam zorganizowany teren narciarski albo urządzenie przeznaczone do transportu osób, przy którym taki teren się znajduje. Definicja wiąże zatem zarządzanie nie tylko z obszarem przeznaczonym do uprawiania narciarstwa, lecz także z infrastrukturą transportową funkcjonalnie z nim związaną.

W ustawie pojęcie służy przede wszystkim wskazaniu, jaki podmiot należy uznać za zarządzającego w odniesieniu do danego terenu lub urządzenia. Ma to praktyczne znaczenie przy ustalaniu, kto występuje w tej roli, gdy właściciel nie zajmuje się bezpośrednim korzystaniem z obiektu, ponieważ teren lub urządzenia zostały oddane w najem, dzierżawę albo użytkowanie. Dzięki temu o statusie zarządzającego decyduje nie sama forma organizacyjna podmiotu ani wyłącznie własność, lecz rzeczywisty tytuł prawny do terenu lub związanej z nim infrastruktury.