Zarządzający z UE

„Zarządzający z UE” to, w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, podmiot spełniający jednocześnie kilka warunków związanych z formą prawną, siedzibą, zakresem działalności oraz uzyskanym zezwoleniem.

Chodzi o osobę prawną, a więc jednostkę organizacyjną mającą odrębną osobowość prawną. Jej siedziba musi znajdować się na terytorium państwa członkowskiego. Samo pochodzenie z państwa członkowskiego albo prowadzenie tam działalności nie wystarcza do uznania podmiotu za zarządzającego z UE. Konieczne jest również uzyskanie zezwolenia od właściwego organu w państwie członkowskim. Zezwolenie to powinno obejmować wykonywanie działalności polegającej na zarządzaniu alternatywnym funduszem inwestycyjnym.

Istotne jest także to, aby zezwolenie zostało wydane zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym działalność zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. Definicja odwołuje się więc nie tylko do formalnej decyzji organu, lecz także do podstawy prawnej i standardów, według których podmiot został dopuszczony do wykonywania tej działalności.

Wszystkie przesłanki muszą być spełnione łącznie:

• podmiot musi być osobą prawną,
• musi mieć siedzibę w państwie członkowskim,
• musi posiadać zezwolenie właściwego organu w państwie członkowskim,
• zezwolenie musi dotyczyć zarządzania alternatywnym funduszem inwestycyjnym,
• działalność musi być objęta regulacjami prawa wspólnotowego dotyczącymi zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

Pojęcie służy ustawie do określenia szczególnej kategorii zarządzających, wyróżnionej ze względu na ich związek z państwami członkowskimi oraz podleganie jednolitym unijnym zasadom nadzoru i udzielania zezwoleń. W praktyce pozwala ustalić, czy dany podmiot może być traktowany jako zarządzający z UE przy stosowaniu przepisów dotyczących alternatywnych funduszy inwestycyjnych. Nie wystarczy przy tym faktyczne wykonywanie czynności związanych z zarządzaniem funduszem. Decydujące znaczenie mają status osoby prawnej, lokalizacja siedziby i formalne zezwolenie wydane na zasadach określonych w prawie wspólnotowym.