Zarządca przedsiębiorstwa w spadku

Zarządca przedsiębiorstwa w spadku to określenie używane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dla wskazania osoby, która w określonym momencie zajmuje się działaniem przedsiębiorstwa po śmierci jego właściciela. Definicja ma charakter etapowy, ponieważ zależy od tego, czy ustanowiono zarząd sukcesyjny oraz czy wyznaczono zarządcę sukcesyjnego.

Przed ustanowieniem zarządu sukcesyjnego jest to osoba, która dokonała zgłoszenia przewidzianego w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zgłoszenie to stanowi podstawę do uznania tej osoby za zarządcę przedsiębiorstwa w spadku na tym etapie.

Po ustanowieniu zarządu sukcesyjnego funkcję tę pełni zarządca sukcesyjny wskazany w przepisach o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw. Jeżeli zarządca sukcesyjny nie został ustanowiony, określenie obejmuje osobę wskazaną w przepisach dotyczących zarządu sukcesyjnego, pod warunkiem że dokonuje czynności związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa, o których mowa w tych przepisach.

Pojęcie służy przede wszystkim jednoznacznemu ustaleniu, kto jest uznawany za osobę zarządzającą przedsiębiorstwem w spadku na potrzeby postępowania egzekucyjnego w administracji. Ma znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala organowi egzekucyjnemu prawidłowo określić uczestnika postępowania i osobę, z którą należy wiązać czynności dotyczące przedsiębiorstwa w okresie przejściowym po śmierci przedsiębiorcy. Status zarządcy może się zmieniać wraz z ustanowieniem zarządu sukcesyjnego albo z brakiem zarządcy sukcesyjnego, dlatego dla zastosowania właściwej części definicji istotny jest aktualny etap funkcjonowania przedsiębiorstwa w spadku. Terminy i role użyte w tej definicji są powiązane z przepisami o ewidencji podatników oraz z regulacją zarządu sukcesyjnego.