Zarządca leśnego materiału podstawowego

„Zarządca leśnego materiału podstawowego” to, w rozumieniu ustawy „Leśny materiał rozmnożeniowy”, określona państwowa jednostka organizacyjna, która wykonuje prawa właścicielskie dotyczące leśnego materiału podstawowego należącego do Skarbu Państwa.

Pojęcie obejmuje kilka istotnych elementów. Po pierwsze, zarządcą może być wyłącznie państwowa jednostka organizacyjna. Po drugie, jednostka ta nie ma osobowości prawnej, a więc nie jest odrębną osobą prawną będącą właścicielem materiału. Po trzecie, jej uprawnienia wynikają z przepisów szczególnych. Oznacza to, że nie są one skutkiem samodzielnego nabycia własności, lecz zostały przyznane jednostce przez właściwe regulacje. Po czwarte, zakres tych uprawnień odnosi się do leśnego materiału podstawowego stanowiącego własność Skarbu Państwa.

W praktyce definicja rozdziela własność od wykonywania praw właścicielskich. Właścicielem pozostaje Skarb Państwa, natomiast wskazana jednostka działa w jego strukturze i na podstawie szczególnych przepisów zajmuje się wykonywaniem uprawnień związanych z tym materiałem. Dzięki temu można ustalić, jaki podmiot jest właściwy w sprawach dotyczących państwowego leśnego materiału podstawowego, mimo że sam nie jest jego właścicielem i nie ma osobowości prawnej.

W ustawie określenie „zarządca leśnego materiału podstawowego” pełni więc funkcję identyfikującą. Wskazuje podmiot, któremu przepisy powierzają wykonywanie praw właścicielskich wobec określonej kategorii mienia państwowego. Ma to znaczenie przy stosowaniu regulacji dotyczących leśnego materiału podstawowego, ponieważ pozwala odróżnić Skarb Państwa jako właściciela od jednostki organizacyjnej wykonującej związane z tą własnością uprawnienia. Definicja nie opisuje każdego zarządcy ani każdego materiału leśnego, lecz odnosi się wyłącznie do państwowej jednostki organizacyjnej i materiału należącego do Skarbu Państwa.