Zapłodnienie pozaustrojowe

Art. 17. uln Zastosowanie komórek rozrodczych i zarodków w medycznie wspomaganej prokreacji polega na: przeniesieniu komórek rozrodczych, zapłodnieniu pozaustrojowym, testowaniu oraz przeniesieniu zarodków

Art. 30. uln Pobieranie komórek rozrodczych od dawcy w celu dawstwa innego niż partnerskie wymaga spełnienia warunków: anonimowość biorczyni, medyczna zasadność zabiegu, minimalizacja ryzyka dla zdrowia biorczyni i potencjalnych dzieci, pełna informacja i zgoda dawcy. Zgoda dawcy może zostać wycofana przed rozpoczęciem procedury medycznie wspomaganej prokreacji

Art. 5. uln Leczenie niepłodności obejmuje: poradnictwo medyczne, diagnozowanie przyczyn, leczenie farmakologiczne, leczenie chirurgiczne, procedury medycznie wspomaganej prokreacji (w tym zapłodnienie pozaustrojowe), zabezpieczenie płodności na przyszłość. Decyzja o procedurze zapłodnienia pozaustrojowego zależy od wyczerpania innych metod leczenia przez co najmniej 12 miesięcy lub braku możliwości uzyskania ciąży w inny sposób. Powód takiej decyzji zawsze jest dokumentowany

Art. 9. uln Procedury medycznie wspomaganej prokreacji obejmują wykorzystanie wcześniej pobranych komórek rozrodczych. Dopuszcza się zapłodnienie maksymalnie sześciu żeńskich komórek rozrodczych, chyba że istnieją wskazania medyczne lub biorczyni ma powyżej 35 lat. Decyzja o zapłodnieniu większej liczby komórek jest rejestrowana w dokumentacji medycznej