Zaopatrzenie w ciepło, energię elektryczną, paliwa gazowe

Zaopatrzenie w ciepło, energię elektryczną, paliwa gazowe to ustawowe określenie całokształtu procesów, które służą temu, aby te rodzaje energii lub paliw trafiły do odbiorców. Pojęcie obejmuje więc nie samą energię, ciepło albo paliwo, lecz działania i czynności pozostające w związku z ich dostarczaniem. Jego istotą jest wystąpienie dwóch elementów: przedmiotem dostarczania musi być ciepło, energia elektryczna lub paliwo gazowe, a odbiorcą musi być określony podmiot, do którego dane dobro energetyczne jest kierowane.

Definicja nie opisuje jednego urządzenia ani pojedynczej czynności. Odnosi się szerzej do procesu zaopatrzenia, czyli ciągu działań ukierunkowanych na zapewnienie odbiorcom dostępu do określonego rodzaju energii lub paliwa. W zależności od sytuacji proces ten może dotyczyć jednego z wymienionych nośników albo kilku z nich jednocześnie. Ważne jest jego powiązanie z dostarczeniem do odbiorcy, a nie wyłącznie z istnieniem, wytworzeniem czy przechowywaniem danego dobra.

W ustawie „Prawo energetyczne.” pojęcie to porządkuje zakres spraw związanych z dostarczaniem podstawowych nośników energii. Ułatwia wskazanie, że regulacją objęte są nie tylko same produkty energetyczne, lecz także procesy prowadzące do ich udostępnienia odbiorcom. Ma to znaczenie praktyczne przy odczytywaniu przepisów, ponieważ pozwala ustalić, czy dana sytuacja mieści się w obszarze zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną lub paliwa gazowe. W tym sensie hasło pełni funkcję ogólnej kategorii obejmującej różne formy dostarczania tych dóbr, bez ograniczania się do jednego rodzaju energii lub jednego sposobu realizacji dostawy.