Zanieczyszczenie wód morskich

„Zanieczyszczenie wód morskich” to ustawowe określenie sytuacji, w której działalność człowieka prowadzi, bezpośrednio albo pośrednio, do wprowadzania do środowiska morskiego substancji lub energii. Chodzi nie tylko o same wody, lecz także o dno morskie i skałę macierzystą znajdujące się na określonych obszarach morskich. Zakres terytorialny pojęcia obejmuje morze terytorialne, morskie wody wewnętrzne, wyłączną strefę ekonomiczną Rzeczypospolitej Polskiej oraz wody przybrzeżne.

Elementem zanieczyszczenia może być zarówno materia, jak i energia. Ustawa wskazuje wprost, że obejmuje ono także podmorski hałas. Nie jest konieczne, aby negatywne skutki już wystąpiły. Wystarczy, że dane wprowadzanie substancji lub energii może je wywołać. Istotny jest więc związek z działalnością człowieka oraz możliwość oddziaływania na środowisko morskie.

Skutki takiego oddziaływania mogą dotyczyć wielu obszarów. Mogą powodować straty w żywych zasobach i ekosystemach morskich, w tym utratę różnorodności biologicznej, a także stwarzać zagrożenie dla zdrowia ludzi. Mogą również utrudniać korzystanie z morza, w szczególności rybołówstwo, żeglugę, turystykę i rekreację. Za zanieczyszczenie uznaje się także oddziaływanie prowadzące do pogorszenia jakości wód, zmniejszenia ich walorów estetycznych albo ograniczenia możliwości zrównoważonego korzystania z morskich zasobów i usług.

Definicja z ustawy „Prawo wodne” wyznacza więc szerokie ramy oceny wpływu działalności człowieka na środowisko morskie. Jej praktyczne znaczenie polega na tym, że pozwala uwzględniać nie tylko widoczne lub już zaistniałe szkody, lecz także ryzyko ich wystąpienia, różne rodzaje oddziaływań oraz ich wpływ na przyrodę, zdrowie, gospodarkę i inne sposoby korzystania z wód morskich. Pojęcie to służy interpretacji i stosowaniu przepisów dotyczących ochrony wód morskich.