Zamieszkiwanie

Zamieszkiwanie w rozumieniu ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oznacza rzeczywiste przebywanie w lokalu mieszkalnym połączone z korzystaniem z niego. Chodzi więc o faktyczny związek osoby z lokalem, polegający nie tylko na obecności w jego przestrzeni, lecz także na używaniu go zgodnie z jego mieszkaniowym przeznaczeniem.

Definicja obejmuje dwa powiązane elementy:

• przebywanie w lokalu, czyli faktyczne znajdowanie się w nim i traktowanie go jako miejsca pobytu;
• korzystanie z lokalu mieszkalnego, a więc używanie jego pomieszczeń i wyposażenia w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.

Oba elementy mają znaczenie łącznie. Samo krótkotrwałe pojawienie się w lokalu nie musi jeszcze oznaczać zamieszkiwania, podobnie jak samo przypisanie lokalu określonej osobie nie przesądza o faktycznym zamieszkiwaniu, jeżeli nie występuje rzeczywiste przebywanie i korzystanie z tego miejsca. Istotny jest więc stan faktyczny, a nie wyłącznie formalne informacje dotyczące lokalu lub osoby.

W ustawie pojęcie to służy ustaleniu, czy dana osoba faktycznie mieszka w konkretnym lokalu pozostającym w zakresie regulacji dotyczących zakwaterowania Sił Zbrojnych. Pozwala odróżnić rzeczywiste korzystanie z lokalu od samego związku formalnego albo okazjonalnego kontaktu z tym miejscem. Ma to znaczenie praktyczne przy stosowaniu przepisów, w których ważne jest ustalenie, kto korzysta z lokalu i czy lokal jest faktycznie wykorzystywany jako miejsce zamieszkania.

Tak rozumiane zamieszkiwanie nie opisuje zatem samego prawa do lokalu ani tytułu prawnego do jego zajmowania. Definicja koncentruje się na faktycznym zachowaniu, czyli na tym, czy osoba przebywa w lokalu mieszkalnym i korzysta z niego. Dzięki temu pojęcie może być stosowane do oceny rzeczywistego sposobu używania lokalu w sprawach regulowanych przez tę ustawę.