Zamierzone zastosowanie

„Zamierzone zastosowanie” to przewidziany i określony cel użycia wyrobu budowlanego. Chodzi o wskazanie, do jakiej funkcji, prac budowlanych albo sposobu wykorzystania wyrób jest przeznaczony. Nie jest to więc każde możliwe użycie produktu, lecz zastosowanie przyjęte jako właściwe dla danego wyrobu i opisane w odpowiednich dokumentach lub przepisach.

Pojęcie to ma ustawową definicję w ustawie o wyrobach budowlanych. Ustawa odwołuje się w tym zakresie do dwóch źródeł. Pierwszym jest znaczenie nadane temu pojęciu w art. 2 pkt 14 rozporządzenia Nr 305/2011. Drugim jest określenie zamierzonego zastosowania bezpośrednio w Polskiej Normie wyrobu albo w krajowej ocenie technicznej. Oznacza to, że przy ustalaniu przeznaczenia konkretnego wyrobu należy sprawdzić właściwe źródło i uwzględnić opis zawarty w dokumencie odnoszącym się do tego wyrobu.

Elementy pojęcia:

• dotyczy konkretnego wyrobu budowlanego;
• wskazuje przewidywany cel i sposób jego użycia;
• wynika z regulacji unijnej albo z właściwej Polskiej Normy wyrobu lub krajowej oceny technicznej;
• stanowi punkt odniesienia przy opisywaniu wyrobu i jego zastosowania w budownictwie.

W praktyce zamierzone zastosowanie pozwala odróżnić właściwe, określone przeznaczenie wyrobu od zastosowań przypadkowych lub wykraczających poza przyjęty opis. Ułatwia także ustalenie, do jakiego zakresu użycia odnosi się dokumentacja dotycząca wyrobu oraz wymagania przewidziane dla tego zakresu. Znaczenie tego pojęcia może być różne w zależności od rodzaju wyrobu i dokumentu, w którym jego zastosowanie zostało określone. Dlatego nie należy oceniać go wyłącznie na podstawie ogólnej nazwy produktu, lecz w powiązaniu z odpowiednią normą, krajową oceną techniczną albo przepisem, do którego odsyła ustawa.