Zakażenie szpitalne

Zakażenie szpitalne to, w rozumieniu ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, zakażenie pozostające w związku z udzieleniem świadczeń zdrowotnych. O zakwalifikowaniu danego przypadku nie decyduje więc samo miejsce pobytu pacjenta, lecz przede wszystkim powiązanie zakażenia ze świadczeniami oraz moment, w którym ujawniła się choroba.

Definicja obejmuje dwie istotne przesłanki czasowe:

• w chwili udzielania świadczeń zdrowotnych choroba nie mogła znajdować się już w okresie wylęgania;
• jeżeli choroba ujawniła się dopiero po zakończeniu udzielania świadczeń, jej wystąpienie musi nastąpić w czasie nie dłuższym niż najdłuższy okres wylęgania właściwy dla tej choroby.

Okres wylęgania to czas od zakażenia do pojawienia się objawów choroby. W praktyce oznacza to, że trzeba ocenić, czy choroba nie była już rozwijającym się procesem w momencie udzielania świadczeń, a także czy od ich udzielenia do wystąpienia choroby nie upłynęło zbyt dużo czasu. Sama obecność pacjenta w placówce medycznej lub późniejsze ujawnienie się choroby nie przesądza jeszcze o uznaniu zakażenia za szpitalne. Znaczenie ma spełnienie obu elementów, czyli związek ze świadczeniami i określone w definicji ramy czasowe.

Pojęcie służy wyodrębnieniu zakażeń, które mogą pozostawać w związku z procesem udzielania świadczeń zdrowotnych. Ma znaczenie dla rozpoznawania i monitorowania takich zdarzeń, a także dla działań ukierunkowanych na zapobieganie zakażeniom i ich zwalczanie. Ułatwia również jednolitą ocenę, czy konkretny przypadek mieści się w kategorii zakażenia szpitalnego, ponieważ wskazuje, jakie okoliczności należy brać pod uwagę: charakter związku ze świadczeniami, stan choroby w chwili ich udzielania oraz czas jej ujawnienia. Decydujące są zatem kryteria medyczne i czasowe wynikające z ustawowej definicji, a nie potoczne rozumienie samego określenia.