Zakaz zagraniczny

„Zakaz zagraniczny” to szczególna kategoria zakazu stadionowego, istotna w ramach ustawy „Bezpieczeństwo imprez masowych.”. Chodzi o zakaz, który nie został nałożony przez podmiot krajowy, lecz przez uprawniony do tego podmiot innego państwa. Sama zagraniczna decyzja nie wystarcza jednak do zakwalifikowania jej jako zakazu zagranicznego w rozumieniu ustawy. Konieczne jest również, aby informacja o tym zakazie została przekazana Komendantowi Głównemu Policji.

Pojęcie obejmuje zatem trzy podstawowe elementy:

• musi istnieć zakaz stadionowy, a więc ograniczenie związane z uczestnictwem w wydarzeniach stadionowych;
• zakaz musi zostać nałożony przez podmiot, który jest do tego uprawniony w innym państwie;
• informacja o nałożeniu zakazu musi trafić do Komendanta Głównego Policji.

Brak któregokolwiek z tych elementów oznacza, że dana informacja lub zagraniczne ograniczenie nie spełnia pełnego ustawowego znaczenia tego hasła. W szczególności nie każdy zakaz dotyczący udziału w wydarzeniach sportowych za granicą będzie automatycznie „zakazem zagranicznym”. Znaczenie ma zarówno charakter samego zakazu, właściwość podmiotu, który go wydał, jak i przekazanie informacji polskiej Policji.

W praktyce definicja porządkuje sposób ujmowania zagranicznych zakazów stadionowych w systemie ustawy. Dzięki temu wiadomo, jakie zagraniczne rozstrzygnięcia mogą być traktowane jako należące do tej kategorii. Przekazanie informacji Komendantowi Głównemu Policji pełni funkcję formalnego warunku uwzględnienia danego zakazu w zakresie pojęcia używanego przez ustawę. Hasło wskazuje więc nie tylko na zagraniczne pochodzenie zakazu, lecz także na jego uznanie w ustawowym obiegu informacyjnym. Znaczenie praktyczne tego pojęcia polega na tym, że pozwala odróżnić zakazy spełniające ustawowe wymagania od innych informacji o ograniczeniach nakładanych poza Polską.