Kodeks pracy

o ochronie konkurencji i konsumentów

Art. 7 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wprowadza istotne wyjątki od zakazu porozumień ograniczających konkurencję, określonego w art. 6 ust. 1 tejże ustawy. Przepis ten ma na celu umożliwienie pewnych form współpracy między przedsiębiorcami, które nie mają znaczącego wpływu na rynek i mogą przynieść korzyści zarówno przedsiębiorcom, jak i konsumentom.

#### 1. Wyjątki dla konkurentów i nie-konkurentów

**Konkurenci:**
Pierwszy wyjątek dotyczy porozumień zawieranych między konkurentami, pod warunkiem że ich łączny udział w rynku właściwym nie przekracza 5%. Jest to tzw. „de minimis” zasada, która uznaje, że porozumienia o tak małym udziale w rynku nie mają istotnego wpływu na konkurencję i mogą być tolerowane.

**Przedsiębiorcy nie będący konkurentami:**
Drugi wyjątek odnosi się do porozumień między przedsiębiorcami, którzy nie są konkurentami, gdzie udział żadnego z nich w rynku właściwym nie przekracza 10%. Tego rodzaju porozumienia są również uznawane za mało szkodliwe dla konkurencji i mogą być dopuszczalne.

#### 2. Przekroczenie progów udziału w rynku

Art. 7 ust. 2 wprowadza dodatkową elastyczność, pozwalając na niewielkie przekroczenie progów udziału w rynku określonych w ust. 1. Jeśli udziały w rynku właściwym zostaną przekroczone o nie więcej niż dwa punkty procentowe w okresie dwóch kolejnych lat kalendarzowych, porozumienie nadal może być uznane za dopuszczalne. Ta regulacja uwzględnia naturalne wahania rynkowe i pozwala na pewną stabilność w planowaniu działalności gospodarczej.

#### 3. Wyłączenia

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do przypadków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 7. Oznacza to, że nawet jeśli porozumienie spełnia warunki określone w art. 7 ust. 1 i 2, nie będzie ono dopuszczalne, jeśli dotyczy:
- bezpośredniego lub pośredniego ustalania cen,
- ograniczania lub kontrolowania produkcji, rynków, rozwoju technicznego lub inwestycji,
- podziału rynków lub źródeł zaopatrzenia,
- stosowania niejednolitych warunków umów w stosunku do równorzędnych partnerów handlowych.

Te wyłączenia mają na celu zapobieganie najbardziej szkodliwym formom porozumień, które mogą znacząco ograniczać konkurencję i szkodzić konsumentom.

### Podsumowanie

Art. 7 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wprowadza ważne wyjątki od zakazu porozumień ograniczających konkurencję, umożliwiając pewne formy współpracy między przedsiębiorcami. Przepisy te są jednak ściśle ograniczone i mają na celu zapewnienie, że tylko porozumienia o minimalnym wpływie na rynek mogą być tolerowane. Wyłączenia dotyczące najbardziej szkodliwych form porozumień dodatkowo zabezpieczają rynek przed praktykami, które mogłyby znacząco ograniczać konkurencję.

Art. 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (dalej: „Ustawa”) stanowi wyjątek od ogólnego zakazu porozumień ograniczających konkurencję, określonego w art. 6 ust. 1 Ustawy. Przepis ten wprowadza możliwość wyłączenia spod zakazu określonych porozumień, pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych elementów tego artykułu.

1. **Warunki wyłączenia spod zakazu (ust. 1)**

   Art. 8 ust. 1 Ustawy określa cztery kumulatywne przesłanki, które muszą być spełnione, aby porozumienie mogło zostać wyłączone spod zakazu:

   a) **Przyczynianie się do polepszenia produkcji, dystrybucji towarów lub do postępu technicznego lub gospodarczego** - Porozumienie musi przynosić korzyści w postaci poprawy efektywności produkcji, lepszej dystrybucji towarów lub innowacji technicznych i gospodarczych.

   b) **Zapewnienie nabywcy lub użytkownikowi odpowiedniej części wynikających z porozumienia korzyści** - Korzyści wynikające z porozumienia muszą być w odpowiedniej części przekazywane konsumentom, co oznacza, że nie mogą one być wyłącznie zyskami przedsiębiorców.

   c) **Brak niezbędnych ograniczeń** - Porozumienie nie może nakładać na przedsiębiorców ograniczeń, które nie są niezbędne do osiągnięcia wyżej wymienionych celów. Oznacza to, że wszelkie ograniczenia muszą być proporcjonalne i konieczne.

   d) **Brak możliwości wyeliminowania konkurencji** - Porozumienie nie może prowadzić do eliminacji konkurencji na rynku właściwym w zakresie znacznej części określonych towarów. Oznacza to, że porozumienie nie może tworzyć monopolu ani znacząco ograniczać konkurencji.

2. **Ciężar dowodu (ust. 2)**

   Ust. 2 precyzuje, że ciężar udowodnienia spełnienia powyższych przesłanek spoczywa na przedsiębiorcy. Oznacza to, że to przedsiębiorca musi przedstawić dowody na to, że porozumienie spełnia wszystkie warunki określone w ust. 1.

3. **Uprawnienia Rady Ministrów (ust. 3)**

   Ust. 3 daje Radzie Ministrów możliwość wydania rozporządzenia, które wyłączy określone rodzaje porozumień spod zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 Ustawy. Rada Ministrów, wydając takie rozporządzenie, powinna brać pod uwagę korzyści, jakie mogą przynieść te porozumienia.

4. **Zakres rozporządzenia (ust. 4)**

   Ust. 4 określa, co powinno zawierać rozporządzenie Rady Ministrów:

   a) **Warunki wyłączenia** - Rozporządzenie powinno precyzować warunki, jakie muszą być spełnione, aby porozumienie mogło być uznane za wyłączone spod zakazu.

   b) **Klauzule naruszające art. 6** - Rozporządzenie powinno określać klauzule, których występowanie w porozumieniu stanowi naruszenie art. 6.

   c) **Okres obowiązywania wyłączenia** - Rozporządzenie powinno określać okres, przez jaki wyłączenie będzie obowiązywać.

Podsumowując, art. 8 Ustawy wprowadza mechanizm wyłączenia spod zakazu porozumień ograniczających konkurencję, pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów. Przepis ten ma na celu umożliwienie realizacji porozumień, które przynoszą korzyści gospodarcze i konsumenckie, jednocześnie zapewniając, że nie prowadzą one do nieuzasadnionych ograniczeń konkurencji.

Zakaz stosowania

Zakaz stosowania w przepisach

Kodeks pracy1 przepis

o ochronie konkurencji i konsumentów3 przepisy