Zagrożenie epidemiczne

Zagrożenie epidemiczne to sytuacja, w której na określonym obszarze pojawiają się okoliczności wskazujące, że może dojść do epidemii. Chodzi więc o rozpoznane warunki lub sygnały uzasadniające ocenę, że ryzyko wystąpienia epidemii jest realne. Nie jest to równoznaczne z samym wystąpieniem epidemii. Pojęcie opisuje wcześniejszy etap, na którym istnieją podstawy do obserwowania sytuacji i podejmowania działań ukierunkowanych na ograniczenie ryzyka.

Definicja ustawowa, zawarta w ustawie „o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi”, opiera się na kilku elementach:

• obszarze, którego dotyczy ocena, czyli określonym terytorium, na którym występują dane okoliczności;
• warunkach lub przesłankach, a więc faktach, zdarzeniach albo innych sygnałach mogących mieć znaczenie dla rozwoju sytuacji epidemicznej;
• ryzyku wystąpienia epidemii, które musi wynikać z tych warunków lub przesłanek, choć nie musi oznaczać pewności, że epidemia rzeczywiście nastąpi.

Znaczenie tego pojęcia polega na odróżnieniu stanu zagrożenia od stanu już istniejącej epidemii. Pozwala ono opisać sytuację, w której nie ma jeszcze podstaw do stwierdzenia epidemii, ale dostępne okoliczności wymagają czujności i oceny pod kątem możliwości jej wystąpienia. W praktyce pojęcie służy do porządkowania działań związanych z zapobieganiem zakażeniom i chorobom zakaźnym, w tym do zwrócenia uwagi na potrzebę monitorowania zagrożenia oraz reagowania adekwatnego do rozwoju sytuacji. O tym, czy dane okoliczności tworzą zagrożenie epidemiczne, decyduje ich związek z możliwością wystąpienia epidemii na konkretnym obszarze. Zatem nie każda niepokojąca sytuacja będzie takim zagrożeniem, lecz taka, która daje podstawę do oceny, że epidemia może wystąpić.