Zagraniczny zakład reasekuracji

„Zagraniczny zakład reasekuracji” to podmiot zagraniczny, który prowadzi działalność reasekuracyjną i jest uznawany za przedsiębiorcę zagranicznego na zasadach określonych w przepisach o uczestnictwie przedsiębiorców zagranicznych oraz innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym w Polsce. Pojęcie to łączy więc dwa elementy: zagraniczny charakter przedsiębiorcy oraz wykonywanie przez niego działalności reasekuracyjnej.

Nie chodzi zatem o każdą firmę mającą siedzibę poza Polską. Dla zakwalifikowania podmiotu jako zagranicznego zakładu reasekuracji konieczne jest, aby jego status odpowiadał kategorii przedsiębiorcy zagranicznego przewidzianej w odpowiedniej ustawie oraz aby faktycznie zajmował się reasekuracją. Reasekuracja jest działalnością związaną z przejmowaniem od zakładów ubezpieczeń lub innych zakładów reasekuracji całości albo części ryzyka wynikającego z zawartych przez nie umów. W tym haśle istotne jest jednak przede wszystkim to, że działalność ta jest wykonywana przez podmiot zagraniczny w rozumieniu wskazanych przepisów.

Definicja znajduje się w ustawie „Działalność ubezpieczeniowa i reasekuracyjna” i służy określeniu jednej z kategorii podmiotów, do których mogą odnosić się regulacje dotyczące transgranicznego wykonywania działalności reasekuracyjnej. Dzięki niej można ustalić, czy dany przedsiębiorca zagraniczny mieści się w zakresie pojęciowym ustawy jako zagraniczny zakład reasekuracji.

W praktyce kwalifikacja ma znaczenie porządkujące i prawne. Pozwala odróżnić zagranicznego reasekuratora od krajowego zakładu reasekuracji, a także od zagranicznego przedsiębiorcy, który nie prowadzi działalności reasekuracyjnej. Samo pochodzenie lub prowadzenie działalności poza Polską nie wystarcza, aby zastosować to określenie. Konieczne jest łączne spełnienie obu wskazanych przesłanek. Terminem tym ustawa posługuje się więc do precyzyjnego wskazania zagranicznych podmiotów działających w obszarze reasekuracji.