Zagraniczny podmiot pobierający

Zagraniczny podmiot pobierający to określenie używane w ustawie o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów wobec podmiotu związanego z pobraniem tkanek lub komórek poza Polską. Chodzi o jednostkę, w której faktycznie dokonano pobrania materiału od dawcy, a jej siedziba znajduje się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dla zastosowania tego pojęcia muszą być spełnione łącznie dwa elementy:

• w danym podmiocie doszło do pobrania tkanek albo komórek od dawcy,
• siedziba tego podmiotu mieści się poza terytorium Polski.

„Zagraniczny” odnosi się więc do siedziby podmiotu, a nie do obywatelstwa lub miejsca zamieszkania dawcy. Nie przesądza też o tym, gdzie później przechowywane albo wykorzystywane będą pobrane tkanki lub komórki. Istotne jest miejsce działania podmiotu pobierającego oraz jego formalna siedziba. Definicja obejmuje zarówno pobranie tkanek, jak i pobranie komórek, natomiast nie wskazuje na pobieranie narządów w ramach tego konkretnego określenia.

Pojęcie służy wyodrębnieniu podmiotów działających poza Polską, które uczestniczą w procesie pozyskania tkanek lub komórek od dawcy. Ma to znaczenie przy ustalaniu, jaki podmiot jest odpowiedzialny za etap pobrania oraz skąd pochodzi materiał przekazywany do dalszego postępowania. Ułatwia także odróżnienie podmiotów krajowych od zagranicznych w dokumentacji i w kontaktach związanych z obrotem lub przekazywaniem tkanek i komórek.

W praktyce określenie to może być używane wtedy, gdy trzeba wskazać zagraniczne źródło pobranego materiału oraz prawidłowo opisać podmiot uczestniczący w jego pozyskaniu. Sama kwalifikacja jako zagranicznego podmiotu pobierającego nie zależy od tego, czy podmiot prowadzi także inne rodzaje działalności. Decydujące są jego udział w pobraniu tkanek lub komórek od dawcy oraz siedziba poza Polską.