Zagraniczne postępowanie upadłościowe

Zagraniczne postępowanie upadłościowe to, w rozumieniu ustawy o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, postępowanie prowadzone poza Polską na podstawie prawa innego państwa, które może wpływać na realizację rozliczeń w systemie płatności albo systemie rozrachunku papierów wartościowych.

Dla uznania danego postępowania za zagraniczne postępowanie upadłościowe istotne są łącznie określone elementy:

• musi być prowadzone przez sąd albo organ administracyjny, a także może mieć charakter postępowania zabezpieczającego,
• powinno dotyczyć majątku uczestnika systemu albo podmiotu mającego siedzibę w Polsce, który uczestniczy w systemie płatności lub systemie rozrachunku papierów wartościowych podlegającym prawu innego państwa członkowskiego,
• majątek tego podmiotu musi zostać poddany kontroli lub zarządowi sądu albo innego właściwego organu,
• skutkiem postępowania musi być zawieszenie realizacji zleceń rozrachunku lub wprowadzenie ograniczeń w ich realizacji.

Nie każde zagraniczne postępowanie dotyczące niewypłacalności spełnia zatem tę definicję. Decydujące znaczenie ma jego wpływ na majątek uczestnika systemu oraz na wykonywanie zleceń rozrachunku. Pojęcie służy wyodrębnieniu takich postępowań, które mogą oddziaływać na funkcjonowanie systemów płatności i systemów rozrachunku papierów wartościowych, zwłaszcza na sprawność i pewność wykonywania rozliczeń transgranicznych.

W praktyce zakwalifikowanie postępowania jako zagranicznego postępowania upadłościowego pozwala ocenić, czy i w jakim zakresie prowadzone za granicą działania organu wpływają na zlecenia rozrachunku oraz majątek uczestnika systemu. Ma to znaczenie dla stosowania przepisów ustawy dotyczących ochrony i nadzoru nad systemami, a także dla ustalenia skutków postępowania wobec czynności rozliczeniowych.

Termin ten występuje również w Prawie upadłościowym, gdzie wiąże się z przepisami dotyczącymi uznawania w Polsce postępowań prowadzonych za granicą oraz składania wniosków o takie uznanie. definicja z ustawy systemowej wskazuje jednak przede wszystkim na postępowania, których skutkiem jest zawieszenie albo ograniczenie realizacji zleceń rozrachunku.